Maandelijks archief: januari 2018

Beste stuurlui staan vaak achter de dug-out

Vandaag 3 jaar geleden

De beste stuurlui staan zoals bekend altijd aan de wal. Op Nederlandse amateurvoetbalvelden stellen de beste stuurlui zich vaak strategisch op achter de dug-out. Een betere plek om trainers van deskundig advies te voorzien is nauwelijks denkbaar.

Zelfs op sportpark Overbeek in Terschuur kom je ze tegen. Bij de ontmoeting tussen de plaatselijke Boys en VIOS in de tweede klasse G bij de zaterdagamateurs krijgt de trainer van de bezoekers uit Vaassen enkele nuttige tips. Hoewel de oefenmeester in kwestie het vooral koud heeft, luistert hij toch aandachtig naar hoe de hem bekende voetbalkenner uiteenzet hoe Terschuurse Boys op een adequate wijze kan worden bestreden.

Veel effect sorteren de instructies en wijze woorden niet. Terschuurse Boys maakt die middag korte metten met VIOS. Het duel eindigt in een overduidelijke 4-1 overwinning in het voordeel van de thuisploeg.

31 januari 2015 Terschuur

 

Vanaf Kings Cross met de trein naar Stevenage

Vandaag 1 jaar geleden

De avondspits in London is een wonderbaarlijk fenomeen. Wie in de Engelse hoofdstad aan het einde van de middag of het begin van de avond per openbaar reist, kan verzekerd van zijn van een ‘gezellige’ drukte…

Wij Nederlanders hebben er altijd een handje van om flink te klagen. Vergeleken met wat de massa’s die in Londen op weg naar huis gaan te verduren krijgen valt het bij ons met de ongemakken alleszins mee. Op metro- en treinstations is het dagelijks een gekrioel van jewelste. In de forenzentreinen out of the City is het altijd flink proppen en dringen. Het bemachtigen van een zitplaats is alles behalve een vanzelfsprekendheid. Treinreizigers moeten hoe dan ook met alles rekening houden. Delays, cancellations, shortages of platforms… Ze zijn aan de orde van de dag.

Ik verblijf in London om Draisma Dynamo in de achtste finales van de Challenge Cup te zien volleyballen tegen IBB Polonia. Aangezien er de voorafgaande avonden – uiteraard – ook gevoetbald wordt, waag ik me in het gewoel. Je moet er wat overhebben om de reserves van Tottenham Hotspur in actie te zien tegen de reserves van Southampton.

Het duel uit de Premier League 2 wordt afgewerkt in Stevenage, een 40-tal kilometers ten noorden van de hoofdstad. Gelukkig valt de drukte op Kings Cross, waar mijn trein vertrekt, te overzien.

30 januari 2017 London

 

Sneeuwmassa’s vernielen dak van Veltins Arena

Vandaag 7 jaar geleden

Fijn zo’n stadion waarvan het dak dicht kan. Zit het publiek altijd droog. Nou ja, bijna altijd dan… Tegen extreem natuurgeweld blijken zelfs de meest moderne arena’s niet bestand. Auf Schalke zakken de sneeuwmassa’s zeven jaar geleden dwars door de overkapping heen!

Evenals de overige 60.568 toeschouwers word ik daarom voorafgaand aan het Bundesligaduel tussen Schalke 04 en de TSG Hoffenheim 1899 geconfronteerd met twee enorme ‘ventilatiegaten’ in het kunststofdak van de Veltins Arena. Onder een oppervlak van in totaal 6000 vierkante meter moeten de vaste klanten het tijdelijk stellen zonder dak boven hun hoofd.

Geluk bij een ongeluk is dat de zon die middag schijnt in het Ruhrgebied.

29 januari 2011 Gelsenkirchen

 

Koploper Beekbergen houdt voorsprong vast

Beekbergen heeft prima zaken gedaan aan de kop van de vierde klasse G. De lijstaanvoerder besliste aan de Veldhofweg de topper tegen SV Twello met 3-2 in zijn voordeel.

In de beginfase lieten de bezoekers uit Twello het betere voetbal zien. De thuisploeg legde echter een dodelijke effectiviteit aan de dag. Door doelpunten van Timo Bakker (20.), Cas Mulder (25.) en de clubtopscorer Dennis van Engeland (44.) ging de formatie van trainer Chris Verbeek met een comfortabele 3-0 de rust in.

In de tweede helft beperkte Beekbergen zich tot het verdedigen van die voorsprong. In het laatste kwartier mocht SV Twello door toedoen van Max Smaal nog twee keer tegen scoren. Tot een gelijkmaker kwam het niet meer.

In de rangschikking bouwde Beekbergen z’n voorsprong door dit resultaat verder uit. De zege betekent dat de verliezende Twellonaren behalve twee wedstrijden minder gespeeld inmiddels vijf verliespunten meer hebben dan de koploper.

Profs AGOVV hebben pijlen nog niet verschoten

Vandaag 6 jaar geleden

Onder trainer Hans van Arum verloopt het seizoen 2011-2012 voor AGOVV Apeldoorn niet bepaald van een leien dakje. Zowel sportief als organisatorisch laat de trefzekerheid nogal wat te wensen over.

Tijdens het koppeldartstoernooi van Supportersvereniging Blauw Hart bewijst de Blauwen-selectie dat ze haar pijlen allerminst verschoten heeft. In een ontspannen ambiance gooien Van Arum en zijn Barney’s onder toeziend oog van wedstrijdleider Ton van Beek alle zorgen van zich af.

Dennis Krohne en Michiel Baan kronen zich na een bloedstollende finale tot de glorieuze winnaars van de jaarlijkse happening.  De aanvaller en zijn partner gaan met de hoofdprijs aan de haal door af te rekenen met het illustere duo Marco Heering en Marcel van der Sluis. In de verliezersronde valt er een succesje te noteren voor de geplaagde trainer. Samen met koppelgenoot Michiel van de Vlekkert blijft Hans van Arum de verrassend sterke tandem Hayri Pinarci en Jan Reijnen nipt de baas.

28 januari 2012 Apeldoorn

csv Apeldoorn dupeert zichzelf tegen Berkum

Csv Apeldoorn heeft de winterslaap niet bijster goed doorstaan. Op de 5-1 zeperd in Urk volgde zaterdagmiddag op eigen veld wederom een verliespartij. Met de 1-2 tegen Berkum dupeerden de Apeldoorners vooral zichzelf.

Op het gure sportpark Orderbos betrof het een volkomen onnodige nederlaag. De eerste helft was van beide kanten niet hoogstaand. Desondanks gingen de Zwollenaren met een voorsprong rusten. Na een eigen doelpunt van de onfortuinlijke Rob Diderik (23.) bracht Mark Bloemendaal (38.) de bezoekers zelfs met 0-2 aan de leiding.

Pas na die tweede tegengoal schrok de mat acterende thuisploeg wakker en zat het csv ook niet echt mee. Lat (Maikel Lange) en paal (Jamarro Diks) stonden de aansluitingstreffer kort voor en kort na de rust in de weg. Na een uur bracht de sterk spelende Jamarro Diks met zijn 1-2 csv toch weer terug in de wedstrijd.

Twee gele kaarten in twee minuten tijd voor Richard van Schooten betekende een nieuwe terugslag voor de Apeldoorners. Terwijl de zwak leidende scheidsrechter Wijma het neerhalen van de doorgebroken Steven van Es op slag van rust niét met een rode kaart bestrafte, mocht de van Spakenburg teruggekeerde aanvaller wél voortijdig inrukken. Commentaar op de leiding kwam Van Schooten te staan op een eerste vermaning. Met het iets te hard teruggooien van de bal naar een tegenstander was het einde wedstrijd. Een niet al te slimme reactie, maar wel erg zwaar bestraft.

Tien csv’ers slaagden er in het resterende kwartier niet in alsnog de gelijk te maken.

Onderonsje met wereldrecordhouder Sotomayor

Vandaag 23 jaar geleden

Daar sta je dan… Naast de wereldrecordhouder hoogspringen. Het overkomt me op de laatste dag van mijn tweede visite aan Cuba op de atletiekbaan van het estadio Panamericano.

Dankzij de bemiddeling van Graciela González, echtgenote van volleybalcoach Eugenio George, staat als afsluiting van mijn veertien daagse trip naar Havana een ontmoeting op het programma met Cuba’s allergrootste sportheld van dat moment. Een hoogvlieger uit het dorpje Limonar in de provincie Matanzas. Olympisch kampioen van Barcelona ’92. Sinds 1989 met een hoogte van 2,43 meter in het bezit van het wereldrecord indoor. Sinds 1993 met een hoogte van 2,45 meter in het bezit van het wereldrecord outdoor. Misschien wel een van de grootste atleten aller tijden: Javier Sotomayor.

Het is op die broeierige vrijdagochtend eventjes afwachten of ’s werelds beste hoogspringer wel op de training verschijnt. Cuba’s populairste atleet geniet een status aparte, hij verkeert in de bevoorrechte positie om zijn eigen weg naar succes te kunnen uitstippelen. Mijn geduld wordt beloond. Terwijl de overige leden van de nationale atletiekselectie zich al bijna een uur lang in de volle zon op het tartan in het zweet staan te werken, stuurt Sotomayor eindelijk zijn knalrode bolide de parkeerplaats op. Een Mercedes. Een statussymbool bij uitstek. Een presentje voor het veroveren van de wereldtitel twee jaar eerder in Stuttgart.

Hoewel kenners dan al beweren dat zijn ‘afzetenkel’ aan slijtage onderhevig is, zal de wereldrecordhouder zich nadien nog geruime tijd weten te handhaven aan de mondiale hoogspringtop. Op die ochtend in Havana verklapt hij me wel dat de grenzen bij het hoogspringen in zijn optiek bereikt zijn. Over de magische grens van 2,50 meter te ‘vliegen’ acht hij voor zichzelf onmogelijk. “Over die hoogte zal ik nooit heenkomen.”

27 januari 1995 Ciudad Habana

 

Slaghout als enige wapen op het sportieve slagveld

Vandaag 18 jaar geleden

Ik had nooit voor mogelijk gehouden ooit het Amerikaanse volkslied in een Cubaans honkbalstadion te mogen beluisteren. Hoogst uitzonderlijk rond de Millenniumwisseling. Waar politici zelden scoren bij hun ‘wedstrijden’ op het wereldtoneel, blijkt sport meer dan eens een diplomatiek succesmiddel.

De Baltimore Orioles is in maart 1999 het eerste Major League Baseball-team dat sinds de Revolutie van 1959 een balletje komt slaan op Cuba. Tien maanden later maak ik hoogstpersoonlijk mee hoe in het estadio Latinoamericano een universiteitsteam uit Havana de strijd aanbindt met de vaandeldragers van Saint Thomas uit Minnesota.

Sportief gezien een wedstrijdje van niks. Gezien de nogal vijandige geschiedenis tussen beide staten juist heel bijzonder. Helemaal wanneer je bedenkt dat we destijds midden in het ‘Elián González’-conflict zitten. De lotgevallen van het dan 6-jarige Cubaanse jochie, dat nadat moeder bij een vluchtpoging naar de VS is verdronken tegen de wil van zijn vader bij familie in Miami verblijft, houden de wereld maanden achtereen in spanning.

Ondanks verhoogde veiligheidsmaatregelen ontbreekt Fidel Castro in het stadion. De aanwezigheid van tal van andere hoogwaardigheidsbekleders uit de Cubaanse politiek en de sportwereld onderstreept het symbolische belang van het Cubaans-Amerikaanse onderonsje. Bovendien bevolken vele honderden studenten de tribunes. Ze zwaaien met Cubaanse vlaggetjes en zorgen voor een heerlijk sfeertje. Op het tromgeroffel van de rumba leven de jeugdige Cubanen hartstochtelijk mee met de verrichtingen van hun collega-studenten op het speelveld.

Met het slaghout als enige wapen op het slagveld zijn Cubaanse en Amerikaanse honkballers lief voor elkaar. Op deze zonnige januarimiddag in Havana leveren zij het onomstotelijke bewijs hoe sport verbroedert.

26 januari 2000 Ciudad Habana