Achter de bal aan (32): Luxemburg-stad
4 juli 2017
De laatste keer dat ik me richting Luxemburg begaf zag het er onderweg op sommige plekken wit uit. Die troep is op deze stralende zomerse dag als sneeuw voor de zon verdwenen. Op m’n gemakje rijd ik in bijna vier uur van Apeldoorn naar het Groothertogdom. Vakantieverkeer belemmert me op een doordeweekse dag als deze de doortocht niet.
Als je Luik maar eenmaal voorbij bent, heb je het ergste wel achter de rug. Je hoeft tegenwoordig gelukkig niet meer dwars door de stad heen, al moet je op die ring ook ogen van voren en achteren hebben. Ik vraag me trouwens af wat die brave Walen doen met al die miljoenen die ze vanuit Brussel krijgen voor het onderhoud van hun wegen. Na het passeren van de grens met Luxemburg neemt het aantal gaten en scheuren in het wegdek zienderogen af. Een dag eerder is het Tour-peloton door de omgeving geraasd. Na drie etappes heb ik al bijna 24 uur achterstand op de gele trui!
Luxemburg-stad is op deze dinsdag vast in Schotse hand. De Billy Boys zijn in town. Glasgow Rangers. Of Rangers FC, zoals de club zich tegenwoordig moet noemen. Eén pot nat. Van hetzelfde laken een pak. Na in eigen land voor straf teruggezet te zijn naar de lower leagues keert de 54-voudige Schotse landskampioen terug op de Europese bühne. En dat willen de supporters weten ook. Hun gezang galmt door het hele centrum van Luxemburg.
Op de Place de l’ Armes hebben ze hun kampement opgeslagen. De terrassen puilen uit. Het betreft in hoofdzaak mannen. Ofwel in blauwe shirts ofwel met ontbloot bovenlichaam. Anti-IRA-gezangen worden uit volle borst meegezongen. Ze hebben hun eigen bal meegebracht. Onder luid gejoel wordt het ding over het plein heen en weer geschopt. De bal vliegt alle kanten op. De in gevechtstenue gestoken Luxemburgse gendarmerie, strategisch opgesteld op de hoeken van het plein, ziet het oogluikend toe. Afgezien van enkele bierglazen sneuvelt er niets.
Even na zessen zet de meute zich in beweging. Te voet trekken de Rangers-fans richting het stade Josy Berthal. Van de voetgangerszone naar de Route d’ Arlon. Toute Luxembourg komt tot stilstand om de honderden zingende voetbalsupporters vrije doortocht te verlenen. De politie zet zijstraten af. De sfeer is gemoedelijk. Ondanks de magere 1-0 overwinning in de thuiswedstrijd van vijf dagen eerder hebben de luidruchtige Schotten alle vertrouwen in een goede afloop. Tegenstander Proges Niederkorn moet zelfs voor een topclub in verval geen onoverkomelijke problemen opleveren, zo luidt de algemeen heersende opinie. Alvorens ze er hun zoveelste evergreen uitgooien om blijk te geven van hun afkeer van Celtic. Ze zullen van een koude kermis thuiskomen…
Welgeteld 5534 toeschouwers – van wie zeker de helft de Rangers van support voorziet – beleven een Luxemburgse voetbalstunt die z’n weerga niet kent. Ein kleines blaues Wunder. De vrijetijdsvoetballers uit Niederkorn, die voor de speciale gelegenheid hun kunsten mogen vertonen in het nationale stadion, kegelen de voormalige Champions League-deelnemer eruit. Op de 2-0 overwinning van de Luxemburgers valt weinig af te dingen. Het Europese avontuur van 2017 behoort voor de Rangers al weer tot het verleden voordat het seizoen echt is begonnen.
Progres Niederkorn gaat verder naar de tweede voorronde van de Europa League. Alles en iedereen met sympathie voor de Rangers druipt met de staart tussen de benen af. Van alle bravoure van voor de wedstrijd is na afloop weinig meer over.