Maandelijkse archieven: juni 2024

Mislopen promotie doet weinig af aan sportieve perspectieven van Robur et Velocitas; Djordi van der Hoop hoeft niet te wanhopen na domper

Voor Robur et Velocitas eindigde het seizoen in mineur. Voor het derde opeenvolgende jaar beloonde de Apeldoornse derdeklasser zichzelf niet met promotie. Al betekende de totaal onnodige 1-2 nederlaag tegen Vorden de voortijdige uitschakeling in de nacompetitie, desondanks hoeft trainer Djordi van der Hoop niet te wanhopen.

Het verlies kwam keihard aan bij de trainer en zijn manschappen. Het voelde als onrechtvaardig. In het voetbal wint nou eenmaal niet altijd de meest balvaardige ploeg. Zonder topscorer Luuk Bouwmeester, die na een rode kaart in de uitwedstrijd bij Lochem zijn laatste van drie wedstrijden schorsing uitzat, liep Robur zich stuk op de stugge opponent.

Halverwege leek de weg naar de play-off finale nochtans wagenwijd open te liggen. De nummer twee van de derde klasse B had in de eerste 45 minuten weliswaar meer balbezit, het deed daar te weinig mee. De openingsgoal van de bedrijvige Bjorn de Jonge kort voor het rustsignaal kwam als geroepen.

Twee minuten na de hervatting bracht Vorden de score alweer in evenwicht. De thuisploeg stelde aansluitend alles in het werk om opnieuw op voorsprong te komen. Tevergeefs. Een door niet resoluut genoeg uitkomen van keeper Brian Rosler veroorzaakte strafschop, luidde in de 88e minuut het einde in van de promotieaspiraties van de ploeg uit Kerschoten.

“Die 1-0 voor ons viel op een heel goed moment. De tweede helft valt het allemaal net de verkeerde kant op. Vorden was fysiek sterk en speelde alleen maar lange ballen. Ze hebben twee kansen gehad. We misten Luuk Bouwmeester zeker. Dat is iemand die constant voor dreiging zorgt. Het was allemaal net niet. In de competitie hadden we de pech dat AZC bij ons in zat. Wij waren the best of the rest”, betreurt Roy van der Gouw dat hij na de zomer met Robur als derdeklasser de overstap maakt naar het zaterdagvoetbal.

Het vooruitzicht van regionale onderonsjes tegen mogelijk AGOVV, Groen Wit ’62, Sportclub Teuge, SV Twello, Vios of SV Epe klinkt misschien verlokkelijk voor de penningmeester, de ambitieuze aanvoerder geeft er de voorkeur aan zo hoog mogelijk te spelen met zijn ploeg. “Ik had graag in de tweede klasse gespeeld”, maakte de captain duidelijk dat hij liever in Lelystad was aangetreden dan op Berg en Bos of aan de Landdrostlaan.

In tegenstelling tot bij veel Apeldoornse voetbalclubs zien de sportieve perspectieven er bij de oudste vereniging ter plaatse wél rooskleurig uit. Dat hij ongeacht van hoe de KNVB de klassen voor komend seizoen indeelt met Robur een rol van betekenis kan gaan spelen in de derde klasse, daar twijfelt de routinier dan ook niet aan. “We hebben een goede mix van jong en oud. Met de huidige groep kunnen we vooruit”, meent Van der Gouw.

Djordi van der Hoop gaat met een uitgebalanceerde selectie aan het zaterdagavontuur beginnen. De van de Columbia komende Sirat Sahebzadah kan zowel de verdediging als het middenveld van wat extra stabiliteit voorzien. Met de node gemiste Bouwmeester (23 goals) en de dynamische De Jonge beschikt Roburs-trainer voorin over twee goudhaantjes die elke Apeldoornse trainer wel in zijn elftal zou willen hebben. Wanneer Robur erin zou slagen om de meetrainde ex-prof Gino Bosz binnen te hengelen is de club helemaal spekkoper. “Gino heeft meerdere opties”, tempert de trainer de verwachtingen over de mogelijke komst van de zoon van de trainer van PSV. Van der Hoop wil eerst de teleurstelling over het mislopen van de promotie verwerken. “Als je deze wedstrijd tien keer speelt, dan win je ‘m negen keer. Ik kan de jongens niets kwalijk nemen. We verliezen door twee persoonlijke fouten. We hebben dit seizoen goed voetbal gespeeld. Dat gaan we gebruiken als motivatie voor volgend jaar. Maar ik ga daar pas over een maandje of zo van genieten. Eerst ga ik balen van deze nederlaag. Op 6 augustus gaan we er dan weer met volle moed tegenaan.”

De Stentor maandag 10 juni 2024

Onmachtig WSV gaat ook zonder geelzwarte tsunami kopje onder: ‘We waren niet opgewassen tegen al het zaterdagvoetbalgeweld’

Van een geelzwarte tsunami, zoals vooraf stond aangekondigd in een voorbeschouwing op de mediakanalen van de tegenstander, was geen sprake. Op eigen veld ging een onmachtig WSV desondanks kansloos kopje onder tegen het degelijke DOS Kampen. De 0-2 nederlaag had degradatie naar de tweede klasse tot gevolg.

Het vuurwerk kwam zaterdagavond in Apeldoorn vooral van de meegereisde aanhang uit Kampen. Bij aanvang van de wedstrijd verwelkomden de DOS-supporters hun ploeg al met een enorm spandoek met daarop de veelzeggende woorden ‘Let’s get dangerous’. Na het laatste fluitsignaal kwam daar nog een vlammende toegift bij. De fakkels die zij als eerbetoon aan hun zegevierende helden vanaf de staantribune aan de lange zijde omhooghielden, zorgden voor een bijzonder sfeervol sluitstuk van een voor de thuisclub desastreus verlopen avond.

Voor WSV viel het doek in de eerste ronde van de nacompetitie. Van vuurwerk van Apeldoornse kant was nauwelijks sprake. Veel gevaar leverden de aanvallende inspanningen van de al aangeslagen thuisclub ook al niet op. Zoals eigenlijk al sinds de jaarwisseling het geval is, bleek WSV andermaal niet bij machte de tegenstander z’n wil op te leggen. Binnen vijf minuten moest keeper Largo Karrenbelt, feitelijk de enige WSV’er die wél wekelijks eersteklassewaardigheid etaleerde, de bal alweer uit het net halen. Een rode kaart voor de onbeholpen Jorn Braakhekke en de 0-2 vlak voor rust luidden aansluitend het begin van het einde van WSV’s twee jaar durende verblijf in de eerste klasse in.

Braakhekke eiste ongewild een negatieve hoofdrol voor zich op. De directe rode kaart die de WSV-aanvaller een tiental minuten voor rust incasseerde, was een klassiek voorbeeld van een aanvaller die iets te rigoureus wil meeverdedigen. Bij zijn poging een tegenstoot van DOS onschadelijk te maken, greep Braakhekke te laat in en raakte hij Vincent Huisman, de maker van de 0-1, in plaats van de bal.

“De bal sloeg af. Ik wilde de aanval eruit halen. Doordat ik er op volle snelheid inkwam, zag het er erger uit dan dat het was. In mijn ogen had de scheidsrechter het ook met geel kunnen afdoen. Dat al die spelers van DOS Kampen er daarna volle bak op af kwamen stormen, speelde ook mee”, toonde de zondaar berouw nadat het onheil al was geschied.

Vanaf de kant moest de voor aanvang van het seizoen van het uit de derde klasse gedegradeerde Sportclub Eefde overgekomen Braakhekke in het resterende uur mee aanzien hoe de minuten in het nadeel van WSV’s overgebleven tiental wegtikten.

Richard Karrenbelt beleefde weleens fijnere dagen in zijn trainerscarrière. Eerder op de dag degradeerde ook Staphorst al, de club waar hij komend seizoen aan het roer staat, naar de vierde divisie.

Zijn WSV kwam simpelweg kwaliteit tekort voor de eerste klasse waarin zaterdag- en zondagclubs het voor het eerst tegen elkaar opnamen, constateerde de trainer. “Ik ben hier nuchter onder. Je weet van tevoren al dat het moeilijk wordt. Tegen al het zaterdagvoetbalgeweld kunnen wij niet op, zo is gebleken. Ook in de hele organisatiestructuur komt WSV tekort. Wij waren daarin niet goed genoeg, met mijzelf voorop. Daarnaast hebben we natuurlijk ook pech gehad met die versterkte degradatieregeling. Ik vind het zelf juist heel mooi, maar wij waren wel de pisang. Normaal sta je veilig met drie ploegen onder je.”

De Stentor maandag 3 juni 2024

Oene mag zich opmaken voor derby tegen VEVO in plaats van tegen Epe: ‘Onbegrijpelijk dat het verval tussen twee helften zo groot kan zijn’

Voor Oene betekende de eerste ronde van de play-offs meteen de laatste. Het was onbegrijpelijk hoe de derdeklasser tegen Voorwaarts uit Westerhaar de regie uit handen gaf en door een 1-2 nederlaag een treetje omlaag moet.

De rode kaart van Patrick Kers in de blessuretijd kon er ook nog wel bij. In de onbesuisde charge van de Oene-speler op de ledematen van een tegenstander zat alle frustratie opgesloten van een teleurstellend geëindigd voetbaljaar. Halverwege leek er nota bene geen vuiltje aan de lucht voor de tot dan toe oppermachtige thuisploeg. De nummer elf uit de derde klasse C was in de eerste helft heer en meester. De bezoekers, als achtste geëindigd in 4C, mochten niet mopperen dat enkel Jim Schaap de trekker met succes overhaalde.

Na de pauze stond er een onherkenbaar Oene binnen de lijnen. Het elftal van vertrekkend trainer Bardy Verhoef vergat verder te voetballen zoals in de eerste 45 minuten. Het liep achteruit, incasseerde twee onnodige tegengoals en bezegelde daarmee z’n eigen afgang naar de vierde klasse. In plaats van derby’s tegen SV Epe of VIOS Vaassen mag Oene zich derhalve komend seizoen een verdieping lager opmaken voor sportieve burenruzies met VEVO en WZC.

Jordi Steenbergen had er na het laatste fluitsignaal flink de smoor in. Stampvoetend baande de Oene-doelman zich een weg van het veld. Woest trok hij zijn blauwe keepersshirt uit. De uitgestoken hand van zijn collega-goalie schudde hij nog wel, al ging dat niet bepaald van harte. Dat de opvolger van clubicoon Wim Riphagen baalde, viel wel te begrijpen. In de eerste helft hoefde hij nauwelijks handelend op te treden, de nogal lichtzinnig weggegeven tegengoals na rust verpestten een compleet seizoen.

“We hadden met de rust met 4-0 voor moeten staan. We hadden alles onder controle. We speelden prima, maar scoorden niet. Dat was het hele seizoen zo. Door weer eens een goal tegen te krijgen uit een corner, kregen zij het vertrouwen. En die gasten klapten er wel op”, kon de 22-jarige Apeldoornse goalie moeilijk bevatten hoe Oene de povere opponent in het zadel hielp.

Zelf kan hij dan wel terugzien op een sterk debuutjaar op Sportpark De Hoge Kamp. Zo kort na de bittere pil die hij met zijn ploeg moest slikken, overheerste bij Steenbergen vooral de teleurstelling over de degradatie. “In het begin was het best even wennen. Wim Riphagen heeft hier zestien jaar in het eerste gestaan. Dan komt er ineens zo’n jongetje van 22 jaar uit Apeldoorn. Ik ben goed opgevangen. Het voelt hier echt als een familie. Ik heb een goed seizoen gedraaid. Ik speel elke wedstrijd en we hebben op zich weinig tegengoals gehad. WSV heeft nog wel gebeld. Ik heb daar de hele jeugd doorlopen, maar ik heb gezegd dat ik hier blijf”, verklaarde de keeper dat hij ook in de vierde klasse het doel van Oene hoedt.

Bardy Verhoef is er dan niet meer bij. Hoewel al bij de laatste competitiewedstrijd tegen Zwart Wit ‘63 officieel afscheid van hem werd genomen, had de naar KCVO vertrekkende oefenmeester er graag nog twee nacompetitieduels aan vastgeknoopt. “Ik heb hier vier fantastische jaren gehad. Het is jammer dat ik het niet kan achterlaten met klassebehoud. Daar ben ik toch verantwoordelijk voor. Ik snap er geen pepernoot van hoe het verval tussen twee helften zó groot kan zijn”, noemde de Oene-trainer de degradatie zuur, maar niet meer dan dat.

Vanwege een droevige gebeurtenis binnen de vereniging plaatste hij de sportieve tristesse in een ander perspectief. “Onze voorzitter vertelde na afloop dat een van onze trouwste supporters vanmiddag is overleden. Die man was er altijd bij. Vergeleken bij zulk nieuws is zo’n degradatie betrekkelijk.”

De Stentor maandag 3 juni 2024