Vandaag 2 jaar geleden
Zelfs aan de Golf van Biskaje staat de tijd niet stil. Dertien jaar na mijn eerste kennismaking met Bilbao keer ik terug in een stad die de stap naar de eenentwintigste eeuw moeiteloos heeft gemaakt.
Zoals meestal het geval is bij steden waaraan ik een bezoek breng, is mijn uitstapje naar de hoofdstad van Vizcaya voetbalgerelateerd. Meest wezenlijke onderscheid met 2002: la Catedral is niet meer. Het oude San Mamés, het legendarische stadion van Athletic Club, heeft na een eeuw trouwe dienst zijn poorten voor altijd gesloten. In plaats daarvan staat er sinds 2013 een futuristische voetbaltempel met dezelfde naam.
Maar al mag het nieuwe San Mamés alle gemakken van de moderne tijd herbergen, de Baskische identiteit en het gedachtengoed van de regio verdwijnen nooit. Noch uit de club, noch uit de stad. Nog altijd mogen enkel spelers van Baskische afkomst Athletics roodwit gestreepte shirt dragen. De trots op hun afkomst en drang naar onafhankelijkheid blijven onveranderd.
Baskische vlaggen en spandoeken met teksten in het Euskera helpen iedereen eraan herinneren waar ze zich bevinden. Al maakt een aan de brugleuning bevestigde doek met het opschrift ‘Euskal preso ETA iheslariak etxera’ bovenal duidelijk dat het Baskisch voor elke niet-Bask een onbegrijpelijke taal blijft.
10 januari 2015 Bilbao