Achter de bal aan (42/3): Valencia
9 januari 2018
Ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat ik de afgelopen jaren al in menig Spaans voetbalstadion ter plekke de ambiente heb mogen proeven. Van al die campos de futbol springt er voor mij eentje bovenuit: Mestalla. Het blijft natuurlijk altijd een kwestie van smaak en/of persoonlijke voorkeuren, maar naar mijn bescheiden mening beleef je nergens op de oostelijke helft van het Iberisch schiereiland een voetbalwedstrijd intenser dan op de steile tribunes van het stadion van Valencia CF.
De ligging midden in een drukke woonwijk biedt zeker niet alleen maar voordelen. Het wordt langzamerhand steeds krapper aan de Avengida Suecia en de Avengida Aragon. Zowel club als bewoners en ondernemers uit de buurt kunnen onderhand geen kant meer op. Het is op velerlei vlakken dringen geblazen. Iedereen heeft ruimte nodig die er niet is.
Plannen om dit uit 1923 stammende voetbalparadijsje te vervangen door een modernere uitvoering zijn daarom niet nieuw. Het Nou Mestalla staat er zelfs al. Althans het geraamte. Aan de noordoostelijke rand van het centrum, niet ver van het Palacio de Congresos, zijn al in 2006 de contouren verrezen van een eigentijds superstadion voor Los Che. Ik kan alleen niet zeggen dat de bouw in volle gang is. De bouw is namelijk in 2009 stopgezet. De geldkraan werd dichtgedraaid. Sindsdien blijft het nieuwe Mestalla in afwachting van wat gaat komen. En dat is inmiddels al bijna negen jaar lang het geval. De Sagrada Familia van het Valenciaanse voetbal blijft in de steigers staan. Alleen hebben de toeristen deze bijzondere plek nog niet ontdekt.
Het is een tamelijk maffe gewaarwording wanneer je vanuit metrostation Beniferri boven de grond komt. Onwezenlijk. De drukte van het verkeer staat in schril contrast met de opgetrokken muren van het onvoltooide bouwwerk waar misschien ooit eens – alleen weet niemand wanneer – tienduizenden bedevaarders van het ronde leder hun heilige missen gaan bijwonen. Over de aangrenzende Avinguda Corts Valencianes razen de auto’s tegen het eind van deze dinsdagmiddag met ware doodsverachting voorbij. Achter schuttingen ligt het beton van Nou Mestalla letterlijk en figuurlijk weg te rotten. Her en der hangen borden van Bertolin empresa constructiva op de afrastering. De aannemer, naar ik aanneem. Geen al te beste reclame. Op een doorsnee kerkhof gaat het er levendiger aan toe.
Een wezenlijk verschil met het oude en huidige Mestalla… Een drietal uren later drommen rondom het Valencia-stadion de socios in aanzienlijke getalen samen. Ondanks dat het pas begin januari is, zitten de terrassen in de omgeving afgeladen vol met voetballiefhebbers die zich met een hapje en een drankje preparen voor de return in de achtste finales van de Copa del Rey tegen Las Palmas. Dat kan in deze contreien. En dan te bedenken dat het naar Valenciaanse maatstaven zelfs vrij rustig is. Meer dan 30.000 toeschouwers komen er niet af op het bekerduel. Niet zo vreemd gezien het publieksonvriendelijke aanvangstijdstip van 21.30 uur. Met kans op verlenging en zelfs strafschoppen!
De bijna 28.000 die er wel zitten, zullen hun komst niet berouwen. De stemming in het machtige theater zit er als vanouds in. Vooral de leden van de fanatieke groep achter de Gol Sur maken er een waar feest van. Negentig minuten lang zwepen zij hun helden onafgebroken op. De wisselwerking tussen aficion en voetballers verloopt perfect. Het arme Las Palmas, hekkensluiter van La Liga Santander, heeft geen schijn van kans en kan met een 4-0 nederlaag in de achterzak terug naar zijn eiland. Over Vietto´s 4-0, een loepzuivere uithaal van 42 meter, wordt met zekerheid nog lang nagesproken.
Enig minpuntje na een onderhoudzame voetbalavond is dat na afloop van de wedstrijd station Aragon al gesloten is. Op doordeweekse avonden eindigt het vervoer per metro in Valencia al kort na elven. Een lichte tegenvaller. Het resulteert een wandeling van bijna een half uur terug naar het centrum. Een betere dienstregeling van het openbaar vervoer ter plaatse zou geen overbodige luxe zijn. De noodzaak van een nieuw stadion, zie ik daarentegen niet direct. Op het huidige Mestalla valt niets aan te merken.