Een hondstrouw vrijwilligerskorps vormt al 39 edities de solide basis van de populaire Columbia Zaalvoetbaldriedaagse. Scheidsrechter Marthijn Witteveen (37) schrijft jaarlijks op zijn eigen wijze mee aan het succesverhaal van de eindejaarsklassieker die voetbalminnend Apeldoorn ook op de drempel naar 2026 weer in groten getale naar sporthal Zuiderpark lokt.
Zondagochtend om negen uur floot Witteveen de 39e Columbia driedaagse op gang met de tweestrijd tussen de onder 11-teams van het organiserende Columbia en Groen Wit ‘62. Elf wedstrijden zouden er voor hem op die openingsdag van het toernooi nog volgen. De 37-jarige Apeldoorner kijkt er elk jaar weer vol verlangen naar uit. “Dit is alweer de dertiende of veertiende keer dat ik er als scheidsrechter bij ben”, geeft de voetballiefhebber lachend aan dat hij zichzelf inmiddels al een beetje tot het inventaris rekent.
Met zijn collega’s van de Scheidsrechtersvereniging Apeldoorn en Omstreken draagt Witteveen er jaarlijks zorg voor dat alle wedstrijden in de gedateerde hal aan de Eerste Wormenseweg ordentelijk verlopen. “Aart Bronkhorst stelt de mensen aan. Hij vraagt mij altijd voor de zomer al. Die Driedaagse staat vast in mijn agenda. De laatste jaren zie je ook steeds meer jonge SAO-leden. Zij vinden het ook hartstikke leuk om hier te fluiten”, zegt de ervaren rot het te betreuren dat hij dit jaar zelf vanwege zijn werk niet alle dagen inzetbaar zal zijn. “Maar voor volgend jaar zal Aart mij ongetwijfeld weer bellen.”
Of hij nou bij de jongste leeftijdscategorie moet fluiten of bij de senioren, maakt de in het dagelijks leven als supervisor faciliteiten en logistiek op Nationaal Sportcentrum Papendal werkzame arbiter niets uit. “Bij die kleintjes ben je wat meer spelbegeleider.” De ervaringsdeskundige constateert dat voetballers naarmate ze ouder worden ook wat mondiger worden. Desondanks zijn ze de arbitrage het bij het driedaagse voetbalfeest in sporthal Zuiderpark zelden tot last. “Ik heb nog nooit trammelant gehad”, constateert de arbiter dat sportiviteit gelukkig hoog in het vaandel staat bij de deelnemers.
Witteveen noemt de Zaalvoetbaldriedaagse van Columbia een topevenement. Hij roemt vooral het sociale aspect. “Het is hetzelfde als met de Apeldoorn Cup. Je ziet elkaar weer. Het bindt en verbindt. Er hangt iets van een familiegevoel. Daar mag Apeldoorn best trotst op zijn. Ik vind het daarom ook zo jammer dat de gemeente zich alleen gefocust is op topevenementen en niet op breedtesport”, vindt hij dat het stadsbestuur best wat meer oog mag hebben voor de sportende massa.
Zijn eigen voetbalroots liggen bij Brink en Orden, de voorganger van SV Orderbos. Als jong ventje
maakte hij als speler van de toen nog over een sterke jeugdafdeling beschikkende familieclub zelf al zijn opwachting tijdens het toernooi van Columbia. Die kweekvijver van weleer is inmiddels al lang en breed opgedroogd. “Ik heb thuis nog een B en O-shirt in de kast hangen. Ik ben nu 37, sinds m’n negende ben ik lid. Het doet wel pijn als ik zie hoe het nu met de club gaat”, gaat het hem na aan het hart hoeveel moeite het SV Orderbos kost om het hoofd boven water te houden .
Met de aanwas van jeugdig scheidsrechterstalent loopt het wat dat betreft in Apeldoorn en omstreken voorspoediger, meldt het actieve SAO-lid verheugd. Binnen de scheidsrechtersvereniging is Marthijn Witteveen een van de kartrekkers bij de voorbereidingen op een naderend jubileum. “In 2027 bestaat de SAO 100 jaar. Dat gaan we groots vieren.”
De Stentor maandag 29 december 2025/Foto Wout van Zoeren