Marcus van Geelen was tegen SDC Putten voor de tweede keer in vier competitieduels trefzeker voor CSV Apeldoorn. Meer dan een punt was zijn rake kopbal niet waard. Een fraaie uithaal van Zakaria Fatihi leverde de bezoekers een 1-1 gelijkspel op.
Beide clubs weten inmiddels al dat de lange weg naar de vierde divisie vol hinderlijke hobbels ligt. Het zegt in deze vroege fase van het seizoen weliswaar nog weinig, maar met de onderlinge puntendeling verspeelde CSV in de huidige voetbaljaargang al zeven punten, terwijl de Puttenaren er al vijf lieten liggen.
De achterstand op de nieuwe lijstaanvoerders van de eerste klasse B, HSV De Zuidvogels en SVL, bedraagt in het geval van Apeldoorners slechts vier punten en voor SDCP twee. Twee keer winnen en de wereld kan er ineens weer veel rooskleuriger uitzien.
De man die CSV zaterdagmiddag kort voor rust uit een voorzet van de weer tijdelijk gereactiveerde Karsten Leene op voorsprong kopte, blikte met ietwat gemengde gevoelens terug op de tweestrijd in sportpark Orderbos.
“Met de blessures en schorsingen die we momenteel hebben was een overwinning voor ons meer dan welkom geweest. Het gelijkspel van vandaag voelt een beetje alsof we twee punten hebben verloren. Gezien de kansen hadden we moeten winnen. Aan de andere kant moeten we niet ontevreden zijn met een punt, maar daarom mogen we best wel teleurgesteld zijn”, meende de doelpuntenmaker dat CSV zorgvuldiger had moeten omspringen met de talrijke scoringsmogelijkheden die het kreeg.
Over dat de Orderbosclub tot dusverre pas één keer won, hoeft volgens Van Geelen niet dramatisch te worden gedaan. “Het heeft niet echt meegezeten. We hebben al tegen goede ploegen gespeeld, ploegen waarvan je mag verwachten dat ze bovenin meedraaien. We kregen daarnaast ook nog eens in twee wedstrijden een rode kaart”, zijn er volgens hem duidelijke oorzaken aan te wijzen voor de op het oog wat stroeve competitiestart.
Zijn eigen productiviteit stemt hem wel tevreden. Na zijn eerdere doelpunt tegen VVOG verdubbelde hij zaterdagmiddag zijn seizoentotaal. “Met twee goals uit vier wedstrijden mag ik niet mopperen”, zou Van Geelen het toejuichen wanneer hij gedurende de rest van het seizoen zijn huidige gemiddelde van één op twee kan blijven volhouden.
In zijn debuutjaar hebben CSV-supporters de echte Marcus van Geelen te weinig gezien, zegt Van Geelen zelf. Met Voorwaarts kwam hij al eerder op eerste klasse-niveau uit. Na zijn overgang naar CSV Apeldoorn kostte het hem desondanks enige moeite om aan te haken. “Toen ik hier kwam, voelde ik me minder fit dan ik zijn moest. Ik was met Voorwaarts twee keer achter elkaar gedegradeerd. Hier wordt toch meer van je verwacht. Je moet meer druk zetten De intensiteit ligt hoger. Bij Voorwaarts zetten we niet echt veel druk”, wijst hij op een wezenlijk verschil qua speelstijl.
In zijn tweede CSV-seizoen krijgt de 26-jarige inwoner van Wilp de smaak steeds beter te pakken. Zijn doelpuntenhonger is alles behalve gestild. “Ik voel me fit en zit lekker in mijn vel. Vorig jaar heb ik acht of negen keer gescoord. Dat is veel te weinig. In mijn eerste jaar met Voorwaarts in de eerste klasse maakte ik er 23. Ik sta nu op twee. Ik wil zo snel mogelijk naar de tien. Hoe meer minuten je speelt, hoe meer doelpunten je maakt. En dan helpt het niet wanneer je telkens na 60 minuten al wordt gewisseld. Als team moeten we doorgaan waar we mee bezig zijn en ik moet fit blijven. Dan loopt de teller vanzelf op”, heeft Van Geelen zich veel voorgenomen voor de komende maanden.
De Stentor maandag 12 oktober 2026