Wanneer de volleybalsters van Dynamo donderdag in Omnisport hun Europacupreturn tegen het Noorse TIF Viking Bergen afwerken kijkt Ernst Lettink thuis naar het live-verslag op TV Gelderland. Sinds er begin maart bij hem acute leukemie werd geconstateerd volgt de 56-jarige teammanager noodgedwongen zijn eigen lifestream.
“Na de stamceltransplantatie die ik in juli onderging is de vraag hoe de donorcellen zich nestelen in het beenmerg. Ik weet niet wat er in mijn lijf gebeurt. Daardoor zit ik voortdurend in een spanningsveld. Ik moet elke maandag naar Zwolle. Daar prikken ze bloed en worden de bloedwaarden gemeten. Het is continu finetunen”, deelt de patiënt mee wanneer hij zich meldt in het nagenoeg verlaten Omnisportcafé.
Naar omstandigheden gaat het redelijk, maar grote mensenmassa’s moet hij uit voorzorg mijden. “Vanwege besmettingsgevaar heb ik in het ziekenhuis bezoek ook zoveel mogelijk afgehouden. Ik moet heel alert blijven, kan niet de supermarkt of zo. Ik ben ziek, al voel ik dat niet zo, maar mijn hersteltraject kan nog zeker een jaar duren. Op de achtergrond kan ik al wel weer wat doen en ik hoop ook binnenkort weer online voorzichtig te kunnen beginnen met werken.”
‘Zijn’ Dynamovrouwen bieden hem een houvast. Het vooruitzicht om weer bij wedstrijden op de bank plaats te nemen, geeft hem kracht en energie. Zoals hij ook niets liever wil dan zijn vaste plekje in de Adelaarshorst weer in te nemen, waar de fervente supporter van Go Ahead Eagles al sinds jaar en dag seizoenkaarthouder is.
“Ik had veruit de gezelligste kamer van het ziekenhuis. Er hingen sjaals van Dynamo en Go Ahead Eagles op het bord en ik heb enorm veel kaarten gehad. Ik heb verschrikkelijk veel steun aan het Dames 1-team van Dynamo en ook vanuit de vereniging. Dat werkt echt als een medicijn.”
Hoewel hij de 3-1 zege van de Apeldoornse volleybalsters vorige week in Noorwegen vanaf 1500 kilometer afstand volgde, voelde het toch alsof hij er zelf bij was. “De moeder van Saar Meijer stuurde me tijdens de wedstrijd filmpjes. Helemaal leuk was de vlog waarop Silke Oost me na terugkeer verraste. De Bob-vlog. Daarop stond van begin tot eind wat ze allemaal meegemaakt hadden. Die duurt een half uur. Dat deed me heel veel”, is Bob, zoals de speelsters hem noemen, geroerd door alle aandacht die hij krijgt.
Loslaten kan hij het niet. Met zijn plaatsvervanger Arjan de Frens heeft hij dagelijks contact. “Ik had al veel waardering voor wat Ernst allemaal deed. Dat is alleen maar toegenomen. Ik ben er inmiddels wel achter dat teammanager zijn niet iets is wat je er zo maar even bij doet. Ik spreek hem meer dan m’n eigen vrouw. Ernst en ik vullen elkaar aan, we jutten elkaar op. Soms moeten we afgeremd worden. Alles wat we doen gebeurt vanuit enthousiasme, maar wel met de insteek dat het goed moet zijn voor Dynamo. We hebben sponsoren die willen bijdragen om die volgende stap te zetten”, wijst de waarnemend teammanager op de mogelijkheden om verder invulling te geven aan het ingezette traject #metbobnaardetop.
“In principe zijn wij al zes jaar bezig om te leren winnen. Met Harry van den Brink haalden we de halve finale voor de play-offs. De afgelopen twee jaar onder Erwin Sikkema opnieuw. Uiteindelijk wil je toch structureel mee gaan doen voor de prijzen”, blijft ook Ernst Lettink zelf zich ondanks zijn ziekte volop inzetten om de sportieve ambities te realiseren.
“We gaan voor het balkon”, roept De Frens strijdvaardig.
Ernst Lettink deelt dat streven volledig. “Ik hoop dat ik er dan weer bij kan zijn.”
De Stentor donderdag 5 november 2026