Vandaag 15 jaar geleden
Het mannenvolleybalteam van Cuba staat in de jaren ’90 nadrukkelijk in de schaduw van de vrouwen. Terwijl de Morenas del Caribe alles winnen wat er te winnen valt, halen de ‘morenos’ er niet uit wat er in zit. Slechts sporadisch stijgen zij op het mondiale podium boven zichzelf uit.
Nadat de halve selectie in 2001 tijdens een toernooi in België de benen neemt, behoren de hoogtijdagen van het Cubaanse mannenteam definitief tot het verleden. Het verwondert nauwelijks dat het uit jeugdige talenten samengestelde nieuwe nationale team nadien internationaal geen rol van betekenis meer kan spelen.
In het Coliseo van de Ciudad Deportiva in Havana zie ik hoe het nieuwe Cuba in kader van de World League van 2003 Servië & Montenegro partij biedt. De 2-3 nederlaag tegen de Olympisch kampioen van Sydney lijkt zo op eerste gezicht geen slecht resultaat. De schijn bedriegt enigszins.
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de Serven (en Montenegrijnen) zich bovenmatig inspannen. Enkele uren voordien maakten ze op mij in het zwembad van hotel Rivièra een actievere indruk…
Tot groot enthousiasme van de pak ‘m beet 12.000 toeschouwers mag Cuba zowaar de eerste en derde set winnen. In het tweede en vierde bedrijf schakelt de Olympisch kampioen een tandje bij en komt de setwinst geen moment in gevaar. In de beslissende vijfde set laten de voormalige Joegoslaven er geen misverstand over bestaan wie de beste is.
6 juni 2003 Ciudad Habana