Door de 4-3 zege in de derby tegen AGOVV deed Columbia goede zaken voor het eigen klassebehoud. Tegelijkertijd duwde het de kwakkelende buren uit Berg en Bos weer een stapje dichter richting vierde klasse.
De tijden waarin de confrontaties tussen Apeldoorns finest twee- tot drieduizend toeschouwers naar de velden lokten keren waarschijnlijk nooit meer terug. Ondanks alle goede bedoelingen valt nauwelijks te verwachten dat lokale sleeping giants als Columbia en AGOVV in de nabije toekomst ontwaken en koers gaan zetten naar de top van het amateurvoetbal. Spannend werd het bij het onderonsje tussen de nummer negen en de hekkensluiter van de derde klasse N zaterdagavond hooguit in de slotfase toen de thuisploeg alle zeilen moest bijzetten om een 4-0 voorsprong niet in extremis te verspelen.
Bij het populaire online voetbalpraatprogramma FC Apeldoorn hield Willem Veldhoen onlangs een hartverwarmende preek voor eigen parochie. De altijd enthousiaste Columbia-voorzitter roemde de jeugd die zich uit de eigen gelederen aandient om de hoofdmacht van noodzakelijk vers bloed te voorzien.
Goed beschouwd valt het echter in belangrijke mate aan de doelpunten van Jonathan Martina toe te schrijven dat Columbia in het huidige voetbaljaar als derdeklasser instroomde in het zaterdagvoetbal en het schrikbeeld van een derde achtereenvolgende degradatie afwendde. Met drie goals, die zijn huidige seizoentotaal op twaalf brachten, was Martina tegen AGOVV andermaal bepalend. Nu de clubtopscorer zijn talenten gaat verzilveren bij NSC Nijkerk, weet Harold Dengerink dat de belangrijkste uitdaging voor het komend seizoen erin ligt om de vertrekkende spits adequaat te vervangen. “Maar daar zijn we al druk mee bezig”, verklaarde de winnende trainer.
Terwijl aan de Winkewijert het glas tenminste nog halfvol is, ziet de sportieve situatie bij AGOVV er een stuk minder rooskleurig uit. Het zwalkende team van vertrekkend trainer Patrick Ax stevent linea recta af op degradatie. Het vlaggenschip dreigt te zinken. Wanneer zich dat onheil daadwerkelijk voltrekt zijn de Blauwen terug bij af, op het dieptepunt waarin ze in de nasleep van het faillissement van de proftak ronddobberden.
Nou hoeft de vereniging zich om het voortbestaan dertien jaar na dato geen zorgen te maken. AGOVV logenstraft wel de stelling dat wie jeugd heeft per definitie ook toekomst heeft. Het clubbestuur staart zich enigszins blind op de huidige o19, een vriendenteam dat afgelopen zomer overkwam van CSV Apeldoorn, als toekomstig eerste elftal. Een tamelijk riskante gedachte aangezien spelers die het eigen plezier laten prevaleren boven het clubbelang alles behalve een solide basis vormen om op voort te bouwen.
Een ontevreden Steven van Es plaatst hardop vraagtekens bij het gevoerde technische beleid. “Het is een puinhoop. Het gaat niet goed, dat is wel duidelijk. Het is schandalig dat de trainer weg moet. Hij is de enige die nog voor een beetje plezier zorgt. Ook is het lachwekkend dat er geen spelers van de o19 met ons mee mogen doen. Ik ben bang dat ze volgend seizoen de gevolgen wel gaan merken”, vreest de 40-jarige aanvoerder dat de opvolger van Ax zich mag opmaken voor een helse klus om na de zomer een representatief elftal op de been te brengen.
Sinds hij in 2020 terugkeerde van CSV Apeldoorn was Van Es altijd van plan zijn voetballoopbaan af te sluiten bij de club waar het voor hem als zesjarig ventje ooit begon. Inmiddels twijfelt hij. “Ik heb een goed gesprek gehad bij VIOS. Dat is een leuke club. Het is een serieuze optie.”
De Stentor maandag 16 maart 2026