In Frankrijk zette Fleur Savelkoel de afgelopen maanden voor zichzelf definitief een punt achter een vervelende periode vol fysiek ongemak. Haar terugkeer in de selectie van het Nederlands team lijkt de ultieme bevestiging dat het weer de goede kant op gaat met de 30-jarige volleybalster uit Deventer.
De ellende begon voor de onfortuinlijke Oranje-international in april 2023. In een play-off wedstrijd met haar toenmalige Duitse club SC Potsdam scheurde Savelkoel de voorste kruisband van haar rechter knie en beschadigde de binnenband. Omdat tijdens het revalidatieproces niet alles over rozen ging vertraagde het herstel zich aanzienlijk.
“Ik heb twee keer een pittige operatie ondergaan. De eerste keer nadat ik mijn kruisband had gescheurd. Dat zat toen niet helemaal goed. Doordat ik er te lang mee door ben gegaan, ontstond er kraakbeenschade. Daardoor moet ik opnieuw geopereerd worden en dat heeft me weer negen maanden gekost”, legt de opgebloeide volleybalster uit hoezeer de opgelopen ‘bandenpech’ haar bijna twee jaar heeft afgeremd.
“Eigenlijk wil ik er niet meer over praten. Ik voel me nu fit en ben dankbaar dat ik weer kan volleyballen. Ik wil vooral Kevin van Geel noemen, een fysiotherapeut uit Tilburg, die gespecialiseerd is in knieletsel. Via via ben ik met hem in contact gekomen en hij heeft echt superveel werk verricht. Hij heeft een beetje mijn carrière gered, mag je wel zeggen”, toont de pechvogel zich erkentelijk aan degenen die haar in moeilijke tijden terzijde stonden.
Haar terugkeer in het Nederlands team, waarmee zij het afgelopen Pinksterwedstrijd aantrad in de Four Nations Cup in Apeldoorn, vormt de bekroning van alle inspanningen die Savelkoel deed om het blessureleed te overwinnen.
“Het is supermooi om terug te zijn. Er is een leuke groep en de staf heeft mij ook heel veel geholpen. Om in Apeldoorn voor het Nederlandse publiek te mogen spelen, vond ik geweldig. Deze wedstrijden zijn voor ons ook goed in het ritme te komen”, inhaleerde zij het driedaagse Oranje-feestje in Omnisport met volle teugen.
“Ik heb bij de oefeninterlands tegen Duitsland in Münster redelijk veel mogen spelen, maar ik heb geen verwachtingen. Ik ga vooral van alle momenten genieten. Ik bekijk het per dag, per week. En we zijn nu al weer een week verder dan vorige week in Münster”, wil de passer/loper haar huidige marsroute stap voor stap blijven vervolgen.
Met de Volleyball Nations League en een Europees kampioenschap in aantocht heeft Savelkoel de komende weken en maanden volop om naartoe te werken. Toch staart zij zich niet blind op de aankomende reeks VNL-duels in Brazilië, Thailand en Servië en het EK in Baku eind augustus. Meer dan haar stinkende best kan ze naar eigen zeggen niet doen om een plekje te verdienen. De keuze om haar al dan niet te selecteren ligt uiteindelijk bij keuzeheer Felix Koslowski, in 2024 en 2025 toevallig ook haar clubcoach in Schwerin.
Zekerheid heeft Savelkoel al wel over de voortzetting van haar clubloopbaan. “Ik blijf volgend seizoen in Frankrijk. Ik ga naar Nancy. Dat is een topclub. Ze spelen ook Europees. Dat is sportief weer wat hoger en sluit aan bij mijn ambities. Marc-en-Barceul was prima voor dit seizoen. Dat ze me een kans gaven, daar ben ik ze heel dankbaar voor.”
Na twee jaar tegenslag durft ze inmiddels zelfs voorzichtig te dromen van deelname met Oranje aan de Olympische Spelen in Los Angeles. Parijs 2024 moest ze vanwege haar blessure missen. “Ik heb een paar zomers gemist. 2028 is wel een doel”, durft Fleur Savelkoel inmiddels weer vol optimisme vooruit en omhoog te kijken.
De Stentor dinsdag 26 mei 2026