Achter de bal aan (126/4): Graz
Vanuit Duitsland waag ik me de Oostenrijkse grens over. Er staan twee dagen Graz, twee dagen Wenen en een dag Linz op het programma. Gedurende die tijd kan ik weliswaar geen gebruik maken van mijn Deutschland Ticket, maar ik ga er voor de goede orde maar vanuit dat ik in Oostenrijk mijn uitgestippelde doelen ook wel zal bereiken.
Maandag 20 juli 2026
Reisdag. Eerst met de Flixbus van München naar Wenen. Vervolgens met de trein verder naar Graz. Gelazer met de trein blijkt geen exclusief probleem van de Deutsche Bahn. De ÖBB, de Oostenrijkse spoorwegen, hebben eveneens moeite om een trein tijdig en probleemloos op het punt van bestemming te krijgen. In Bruck an der Mur, de voorlaatste halte van trein RJ856 voor Graz Hauptbahnhof, krijgen de inzittenden de melding dat iedereen moet uitstappen. De trein kan niet stoppen in Graz. Op het plein voor het station staan bussen klaar om het laatste half uur van de reis te voltooien. Om iedereen die mee moet ook mee te krijgen verloopt nogal chaotisch. Uiteindelijk kom ik om 19.20 uur aan, met een vertraging van slechts 20 minuten. Valt mee.
Vanaf Wien Hauptbahnhof houden enkele tientallen supporters van het Schotse Heart of Midlothian mij gezelschap. Zij reizen met dezelfde intentie naar Graz af als ondergetekende: het bijwonen van de kwalificatiewedstrijd voor de Champions League tegen SK Sturm.
Dinsdag 21 juli 2026
De eerste indrukken van Graz zijn ronduit positief. Voor 7,20 euro verzeker ik me van een 24-uurs ticket voor het openbaar vervoer. Vanaf de halte Hauptbahnhof, gelegen op 200 meter van mijn hotel, rijden de trams af en aan naar de historische binnenstad. De Altstadt staat op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Voor wie in vervoering raakt van hoe de onvoltooid verleden tijd het heden blijft verfraaien, valt er zodoende meer dan genoeg te zien en te genieten.
De 16e-eeuwse klokkentoren boven op de Schlossberg behoort tot de hoog(s)tepunten. Het uitzicht van het 473 meter hoge plateau zal ongetwijfeld prachtig zijn, maar ik laat de klim naar boven achterwege. Ik ben niet naar Graz gekomen om me in te spannen, maar juist om te ontspannen. Met de Schlossbergbahn omhoog kan ook. Dat vind ik de 11,50 euro die dat kost niet waard. Dat er regen wordt voorspeld en het rond het middaguur al behoorlijk betrekt, stimuleert me evenmin om mezelf in hogere sferen te begeven.
Overal in stad lopen en zitten plukjes voetbalfans uit Edinburgh in hun fraaie bordeauxrode shirts. Voor Schotse begrippen zijn the lads – de hoeveelheid vrouwen valt te verwaarlozen – opvallend rustig. Na een vermoeiende reis en/of nacht laden ze zich op voor de clash van vanavond in de Merkur Arena, enkele kilometers verderop in de wijk Liebenau. De Oostenrijkse Polizei ziet er vanaf gepaste afstand op toe dat het er vreedzaam aan toe blijft gaan.
Bij de vol sleutels behangen Erzherzog-Johann-Brücke over de Mur komt plotseling de complete Hearts-selectie voorbij gewandeld. Zo’n acht uur voor de aftrap lopen de spelers van de Schotse vice-kampioen, die afgelopen seizoen op de laatste speeldag op dramatische wijze de landstitel verspeelde aan Celtic, zich alvast voorzichtig warm. Je moet tenslotte wat doen om de tijd naar zo’n wedstrijd toe te overbruggen.
Omdat ook de Oostenrijkse televisie de Tour de France uitzendt, laat ik het me uiteraard niet nemen om de vanmiddag verreden tijdrit naar Thonon-les-Bains te volgen. Etappewinnaar Remco Evenepoel finisht een stuk sneller dan de bestuurder van Tram 4, die mij rond half 7 samen met een gemêleerd gezelschap Oostenrijkers en Schotten naar de arena in Liebenau moet vervoeren. Door toedoen van de politie schiet dat niet erg op. Die klojo’s escorteren de naar het stadion wandelende Hearts- en Sturmfans.Met die actie blokkeren ze de trambaan.
Het gaat daarom slechts stapvoets vooruit. De tramrit van het Hauptbahnhof naar het stadion, die normaal gesproken een twintigtal minuten in beslag neemt, duurt daarom nu bijna een uur. Doordat de bijgoochems halte Stadion Liebenau hebben afgesloten, komt de tram in het zicht van het stadion tot stilstand. Pas na bijna 20 minuten mag ik met m’n medepassagiers het rijtuig verlaten om de laatste 500 meter te voet af te leggen.
À propos voeten… Ten overstaan van meer dan 15.000 uitzinnige toeschouwers loopt Sturm de arme Schotten compleet onder de voet. Liefst 4-0 eindigt de storm. Door de rit resultaat lijkt de return in Edinburgh volgende week slechts een formaliteit. Gezien hun optreden van vanavond zie ik de povere Jam Tarts de opgelopen schade in eigen huis niet zo gauw herstellen. Met 5-0 moeten ze winnen om alsnog uitzicht te houden op plaatsing voor de groepsfase van de Champions League. Hearts speelt wel met het hart, maar ik ben bang dat die eigenschap niet volstaat.
Na afloop van de wedstrijd staan er gelukkig wel trams klaar. De aftocht naar het centrum en het station verloopt voor de verandering gestroomlijnd. Iets na elven ben ik alweer terug in m’n hotel.