Achter de bal aan (126/5): Wenen/Linz
Vijf dagen Oostenrijk vliegen voorbij. Mooi land. Lekkere schnitzels. En ook als voetballiefhebber kom je er best aan je trekken. In de hoofdstad Wenen zal iemand zich sowieso niet zo gauw vervelen. Bij het sluitstuk ter gelegenheid van de Summer Series Upper Austria in Linz verzorgen supporters van Galatasaray het vurige slotakkoord.
Woensdag 22/donderdag 23 juli 2026
Luttele uren nadat ik vanuit Graz in Wenen ben aangekomen, zit ik meteen alweer ergens langs de lijn. In Floridsdorf voel ik me terstond thuis bij SC Columbia, een naamgenoot van de Apeldoornse derdeklasser. Willem Veldhoen, voorzitter van de Apeldoornse ‘moedervereniging’ laat me gekscherend per app weten dat het Oostenrijkse Columbia een sattellietclub is… Als ik Willem was, dan zou ik alle spelers van SC Columbia Floridsdorf per omgaande naar Nederland halen. Dan wordt Columbia kampioen! Het reserveteam van Admira Wacker zijn in het onderlinge oefenpotje dan wel met 4-2 te sterk voor Columbia, maar dan praten we over profs.
Tijdens mijn tweede dag in Wenen staat er een bezoek aan het Rapideum op het programma, het clubmuseum van Rapid Wien. Echt spectaculair vind ik het niet hoe der Östterreichische Rekordmeister z’n toch alleszins indrukwekkende geschiedenis tentoonstelt in een ruimte achter de fanshop. In vitrines hangen shirts van clubiconen als Ernst Happel en Hans Krankl, vaantjes, krantenknipsels en andersoortige memorabilia. Bewegende beelden uit het bewogen verleden zijn Fehlanzeige. De originele Rapid-tuinkabouter, die in de clubshop in de aanbieding is, springt meer in het oog.
Vrijdag 24 juli 2026
Met een bijwonen van de vriendschappelijke wedstrijd tussen Galatasaray en het Italiaanse AC Monza komt er een einde aan mijn vijfdaagse verblijf in Oostenrijk. Ik had graag in Slowakije, Tsjechië, Hongarije of Slovenië, waar de competities al beginnen of begonnen zijn, een paar wedstrijdjes meegepikt. Helaas bleek dat te omslachtig om te combineren met Sturm Graz – Hearts. Vandaar dat ik na de grootste en op één na grootste stad van het land, Wenen en Graz, ook voor het eerst m’n opwachting maakt in de derde stad van het land.
Er is van alles te doen in Linz. In het sfeervolle centrum is het een drukte van belang. Er vindt een of ander cultureel festival plaats. Dat lokt op deze zomerse vrijdagmiddag duizenden mensen naar de binnenstad. Om 4 uur ’s middags wordt de omgeving van de Hauptplatz zelfs hermetisch afgesloten voor de trams die er af en aan rijden. Tot laat in de avond worden de Straßenbahnen uit de stad geweerd.
De Raiffeisen Arena, waar sinds februari 2023 de Linzer Athletik Sportklub (LASK) z’n thuiswedstrijden uitdraagt, blijft gelukkig wel gewoon per openbaar vervoer bereikbaar. Niet de verrassende doublewinnaar van Oostenrijk vertoont er deze avond z’n kunsten, maar Galatasaray en het naar de Serie A gepromoveerde Monza. Dit alles gebeurt ter gelegenheid van de zogenaamde Zomerseries van Ober-Österreich.
Het wordt een Turks voetbalfeestje. Los van een enkele verdwaalde Nederlander bevolken alleen maar supporters van Cim Bom Bom dat deel van het stadion dat is opengesteld. Complete in rood en geel gehulde gezinnen bevolken de tribune en leven zich ongeremd uit. De fanatieke aanhang heeft er zin in, de vedetten van Gala duidelijk minder. De vereiste competitievorm is nog ver te zoeken bij de kampioen van de Süper Lig van het
Wanneer Victor Osimhen halverwege de tweede helft binnen de lijnen komt, raakt de Turkse aanhang helemaal buiten zinnen. De grote vedette uit Nigeria kan het tij bij een 2-0 achterstand ook niet meer keren. Tot onvrede van de UltrAslan, de op de tweede ring in het uitvak verzamelde harde kern. Met de fakkels die zij aansteken steken zij een vlammend betoog af. Een prachtig schouwspel. Bijzonder fotogeniek. Al kleeft er natuurlijk wel een bepaald risico aan wanneer de heren hun brandende fakkels vanuit hun vak op het veld gooien. Het gaat goed. Niemand wordt geraakt. Zoals meestal loopt het met een sisser af.