Carlos van den Sigtenhorst gaf eerlijk toe dat hij de latere matchwinner bijna gewisseld had. Na afloop was de Teuge-trainer blij dat hij niet de daad bij het woord voegde en Lars van der Lugt liet staan. In de 88e minuut sloeg zijn goudhaantje toe, scoorde de enige treffer tegen Zwart Wit ’63 en stelde daarmee dubbel en dwars onder bewijs waarom iedereen bij Sportclub Teuge zo blij met hem is.
Zevenentachtig minuten maakte de 22-jarige aanvaller slechts sporadisch op zich opmerkzaam. Op zijn inzet viel weinig aan te merken. De keren dat hij op de linkerflank in stelling werd gebracht zette Lars van der Lugt vol overtuiging aan voor zijn acties en dribbels. Met de kousen tot halverwege de schenen opgetrokken, altijd in de weer om iets creatiefs met de bal te verzinnen. De uitvoering liet nochtans in de meeste gevallen te wensen over. Teuge’s meest balvaardige model was op zijn eigen catwalk te veel op zichzelf aan gewezen.
Tot die ene uitbraak, het allesbeslissende moment in de wedstrijd. Het merendeel van de aanwezige toeschouwers leek slechts in afwachting van dat de titelkandidaat uit Harderwijk de groene muur voor Teuge-keeper Sam Luijkx na een belegering in de tweede helft eindelijk zou knakken. Twee minuten voor het einde van de officiële speeltijd viel de goal aan de andere kant van het veld. Van der Lugt benutte dat ene kansje dat er elke wedstrijd komt. Terwijl de schemering al inviel werd die oude voetbalwijsheid ook ditmaal weer eens bewaarheid.
“De bal kwam via rechts door. Youri Pas gaf ‘m voor. Ik liep mee, ik kwam uit de rug van die verdediger en kop ‘m raak”, meldde de maker van het beslissende doelpunt monter dat hij zijn kruit alles behalve verschoten heeft en vaker belangrijk wil zijn voor zijn ploeg. “Het was mijn vierde goal. Ik heb vantevoren gezegd dat ik er dit seizoen zeker tien hoop te maken.”
Het was volkomen begrijpelijk dat iedereen bij Zwart Wit ’63 er naderhand enorm de smoor in had. Misschien kreeg Teuge wel meer dan het verdiende. Al mogen de drie punten aan de andere kant best een beloning genoemd worden voor de onverzettelijkheid waarmee het de Harderwijkers zaterdagmiddag bestreed. Nadat vier van de laatste vijf wedstrijden voor de winterstop verloren gingen kwam de zege in elk geval meer dan gelegen.
Met slechts één training en een oefenwedstrijd tegen WSV in de benen zorgde het recente winterweer niet bepaald voor een optimale voorbereiding op de tweede seizoenshelft. Het teamuitje van vorige week in Tilburg wees zich daarentegen wel uit als een voltreffer op het gebied van teambuilding, verklapten betrokkenen eensgezind.
“Het werd zeker tijd dat we weer eens wonnen. Hopelijk gaan we nu op deze manier verder. Het zou mooi zijn wanneer we kunnen evenaren wat we vorig seizoen hebben gedaan”, hoopt Van der Lugt nu met Teuge de blik omhoog te richten.
Carlos van den Sigtenhorst wijst erop dat de Apeldoorner die zijn hele leven al bij de club voetbalt op goede dagen een meerwaarde kan zijn voor de ploeg. “Vandaag had hij rendement. Daar schort het nog weleens aan. Ik denk wel dat Lars de kwaliteiten heeft om hogerop te kunnen, maar ik houd hem liever nog even hier”, geeft de trainer duidelijk te kennen hoezeer hij zijn goudhaantje koestert.
De man in kwestie stelt zijn trainer gerust. Van der Lugt heeft geen enkele intentie om op korte termijn zijn voetbalgeluk elders te gaan beproeven. “Ik vind het heel gezellig bij Teuge. Ik speel hier met allemaal vrienden. Ik blijf gewoon lekker hier”, sprak de matchwinner duidelijke taal.
De Stentor maandag 19 januari 2026