Achter de bal aan (126/2): Ingolstadt
Zaterdag 18 juli 2026
Om tijdens de tweede dag van mijn verblijf in München een voetbaltripje te maken in de ‘omgeving’ zit ik te dubben tussen Ingolstadt of een uitstapje de Oostenrijkse grens over naar Kufstein. Qua afstand maakt het weinig verschil. Beide bestemmingen zijn ook relatief eenvoudig te bereiken per trein. Uiteindelijk geeft het weerbericht de doorslag ten faveure van Ingolstadt.
In de Kufstein Arena staan om 16.30 uur Swansea City en Holstein Kiel tegenover elkaar. Het zou een soort van sentimental journey worden, aangezien wij er vroeger jarenlang met het hele gezin in de buurt (Thiersee) op vakantie gingen. Als klein ventje ben ik ik weet niet hoe vaak in Kufstein geweest. Omdat Weerplaza echter aangeeft dat de kans groot is dat het de hele middag gaat regenen en misschien zelfs onweren waag ik het er niet op. De gedachte om me er zeiknat te laten regenen trekt me niet zo.
Voor Ingolstadt zijn de prognoses minder onstuimig. De onder-21 van de plaatselijke FC begint er aan het nieuwe seizoen in de Bayern Liga Nord, vergelijkbaar met de vierde divisie bij ons. Dat is een klasse hoger dan FC Unterföhring, van wie ik gisteravond volop genoten heb. Het gaat bovendien al om de punten. Dat spreekt toch meer tot de verbeelding dan een willekeurig oefenpotje.
Uiteraard, zo zou ik bijna zeggen, heb ik andermaal te maken met een vertraagde trein. Alleen werkt dat ditmaal in mijn voordeel. Het vertrek van de RE1 van 11.04 uur is om onduidelijke redenen met een tiental minuten uitgesteld. Zodoende kan ik bij aankomst op München Centraal meteen de gereedstaande trein instappen en vertrekken. Los geht’s! Ik was eigenlijk van plan om pas een kwartiertje later weg te gaan.
Om kwart over 12 ben ik derhalve al ter plaatse. Aangezien de wedstrijd tussen de reserves van Die Schanzer en FSV Stadeln pas om 14.00 uur geprogrammeerd staat, blijft er nog ruimschoots tijd over voor een korte stadswandeling. Ik moet daarvoor wel eerst de bus nemen, aangezien het centrum van Ingolstadt zich op bijna 2,5 kilometer afstand van het Hauptbahnhof bevindt. Met m’n Deutschland Ticket is dat geen enkel probleem. Daarmee mag ik behalve met de trein ook overal met de bus, tram of metro mee.
Vergeleken met het 85 kilometer zuidelijker gelegen München, dat met bijna 1,5 miljoen inwoners bijna tien keer meer mensen huisvest, gaat alles in de Audi-stad in een wat lagere versnelling en beduidend minder hectisch. Liefhebbers zullen zich in het historische stadshart ongetwijfeld thuisvoelen. Veel locals nemen het er in de vroege middaguren al van op een van de talrijke terrassen. Met een temperatuur van een graad of 25 houden ze het op schaduwrijke plekjes best uit.
Voor de wedstrijd moet ik weer terug met de bus. Die vindt niet plaats in het moderne Audi Sportpark, waar de hoofdmacht van FC Ingolstadt vanaf 2015 zelfs twee seizoenen Bundesligavoetbal speelde. Plaats van handeling is het enigszins gedateerde ESV-Stadion, gelegen pal naast het station.
Als ik me een half uur voor de aftrap meld voor het enige open loket om een kaartje te kopen, ben ik nota bene de eerste. De oude baas die belast is met de kaartverkoop, meldt dat het duel mogelijk iets later begint. De bezoekers uit Stadeln hebben naar verluidt in de file gestaan en zijn daardoor wat later gearriveerd. De vertragingen beperken zich dus niet alleen tot de Deutsche Bahn. De kaartjesverkoper heeft het nochtans niet helemaal bij het rechte eind. Beide ploegen betreden ‘gewoon’ een aantal minuten voor tweeën het speelveld.
Dit gebeurt ten overstaan van enkele tientallen toeschouwers. De 100 halen we niet eens, vermoed ik. Alle aanwezigen hebben een plekje gevonden op de overdekte hoofdtribune. Die is niet alleen groot en oud, maar bovenal behoorlijk ver verwijderd vanaf de ‘green’. Zelfs zonder een atletiekbaan valt de afstand tot aan het veld aanzienlijk te noemen. Al kan ik vanaf mijn enigszins slappe rode, plastic zetel prima waarnemen hoe de 22 acteurs aan hun voetbaljaar 2026-2027 beginnen.
De heren hebben er zin in. Acht doelpunten vallen er liefst. Eerlijk verdeeld over beide teams. Als ik heel eerlijk mag zijn, vond Unterföhring gisteravond leuker en speelser om te zien. Over het aantal treffers dat ik in de ESV-arena mag aanschouwen, mag ik uiteraard niet mopperen. Over het weer ook niet. Het noodweer dat in Kufstein voorspeld werd, blijft in Ingolstadt achterwege. Ik houd het dus droog.