In navolging van een zonsverduistering en aanhoudende hittegolven presenteerde de crème de la crème van het Apeldoornse amateurvoetbal zich bij de Apeldoorn Cup voor het eerst aan eigen publiek. Apeldoornse Boys-debutant Marco Bosz gaf er meteen zijn visitekaartje af.
Het officieuze plaatselijke voetbalkampioenschap, waarvan ook de komende vijf edities op het complex van WSV zullen worden afgewerkt, kent in 2026 een iets andere opzet dan in voorgaande jaren. De organisatie heeft het kaf van het koren gescheiden en de zestien deelnemende clubs verdeeld in twee schema’s.
Lokale topteams en op papier wat mindere goden hoeven zodoende geen ongelijke strijd meer tegen elkaar aan te gaan waarvan de winnaar al bij voorbaat vast staat. Uit de twee ‘sterke’ poules en de twee ‘minder sterke’ poules komen dinsdag en donderdag tevens de vier teams tevoorschijn die op komend weekend in twee afzonderlijke finales de toernooiwinst betwisten.
Ondanks dat alle trainers op grond van vakanties nog volop spelers missen lijken aan de bovenkant van het speelschema enkel Robur et Velocitas of WSV in staat om favoriet en titelverdediger CSV Apeldoorn van de eindzege af te houden. Het vertrek van het centrale verdedigingsduo Pieter van der Straaten en Ruben Katerberg naar Barneveld en het afscheid van gangmaker Delano Grootenhuis betekende weliswaar een behoorlijke aderlating, desondanks mag worden aangenomen dat de titelverdediger er in eigen dorp ook dit jaar met kop en schouders bovenuit steekt.
Bij de lager spelende clubs lijkt vooral Apeldoornse Boys versterkt uit de ‘transferzomer’ te zijn gekomen. Hoewel de vijfdeklasser op de openingsspeeldag van de Apeldoorn Cup niet opgewassen bleek tegen het frivole o23-elftal van het organiserende WSV (2-3), heeft het er na enkele magere jaren wel alle schijn van dat de Wapendragers in competitieverband eindelijk weer eens een serieus woordje gaan meespreken.
Trainer Bernard van Werven miste zaterdag liefst zeven vakantiegangers. Onder wie Mike de Beer, een kind van de club, dat terugkeerde van eersteklasser RKHVV. Ook nieuwkomer Joey Bosz zal voorlopig nog niet kunnen bijdragen aan de bouw van een toekomstig kampioensteam op Malkenschoten.
Tweelingbroer Marco Bosz, een van de andere troeven waaruit Van Werven de komende jaargang kan putten, was al wel van de partij. Hij scoorde fraai uit een directe vrije trap, zoals hij in het verleden bij AGOVV ook meermaals deed, de tussentijdse aansluitingstreffer. De suggestie dat hij zulke kunststukjes op vijfde klasse-niveau veelvuldig gaat herhalen, wuifde de bescheiden Bosz lachend weg. “Ik heb nooit super veel goals gemaakt. Acht of negen per seizoen, daar hield het wel mee op.”
Toen de 30-jarige voetballer bij AGOVV een kwart eeuw geleden als klein ventje voor het eerst in wedstrijdverband de voetbalschoenen aantrok, waren zijn tegenstanders van WSV nog niet eens geboren. AGOVV is echter een gepasseerd station voor de neef van PSV-trainer Peter Bosz.
“Ik heb twaalf of dertien jaar in het eerste gespeeld, maar het hield een beetje op bij AGOVV. Na het afgelopen seizoen twijfelde ik om door te gaan. M’n vader zei toen: je gaat toch niet stoppen? Hij heeft toen het contact gelegd met Apeldoornse Boys. Het zou mooi zijn om weer hogerop te komen met de club. Dat is wel de doelstelling. Maar eerlijk gezegd weet ik niet wat ik van de vijfde klasse of de tegenstanders kan verwachten. Voor mij is alles nieuw”, hoopt de trefzekere debutant bij de Boys de nasmaak van de degradatie met AGOVV weg te spoelen.
De Stentor maandag 17 augustus 2026