Pseudo-vedetten Oranje zelf debet aan beschamend verlies in Olympiastadion: ‘Einer geht noch, einer geht noch rein…’

door | 17 november 2026

Achter de bal aan (131/2): Berlin

Maandag 16 november 2026

Drie dagen eerder kwamen de deskundigen nog superlatieven tekort om de 7-0 overwinning tegen een stelletje huis-, tuin- en keukenvoetballers uit Griekenland in juiste bewoordingen te vatten. Het afsluitende Nations League-duel in Duitsland maakt alweer een snel einde aan alle misplaatste euforie. Zelden zal een Nederlands voetbalelftal zich zo geblameerd hebben als bij de 5-0 zeperd in het uitverkochte Olympiastadion van Berlijn. Wát een aanfluiting!

Tijdens een verblijf in het buitenland neem je je altijd van alles voor. Door allerlei onvoorziene omstandigheden schieten veel van die voornemens er vaak bij in. Zo neemt ook het reizen binnen een uit de kluiten gewassen dorp als Berlijn zoveel tijd in beslag dat een dagje groundhoppen zich beperkt tot bezoekjes aan de stadions – of wat daarvoor moet doorgaan – van Tasmania Berlin, Tennis Borussia/SC Charlottenburg en de Berliner AK 07. Van de geplande visites aan de thuisbases van BFC Preussen, FC Viktoria 1889 en Hertha Zehlendorf komt helaas niets terecht. Dat stel ik noodgedwongen uit tot een volgend bezoek aan de Duitse hoofdstad. Want dat dat er ooit gaat komen, daartoe acht ik de kans vrij groot.

In Neukölln, waar de slechtste Bundesligaclub ooit resideert, zal de gemiddelde toerist niet zo snel komen. Nou spreekt de SV Tasmania zelfs na de recente promotie naar de Regionalliga Nordost al niet zo tot de verbeelding bij voetballiefhebbers uit het buitenland. Wie zich op weg naar het Werner-Seelenbinder-Sportpark vanaf U-/S-Bahnhof Hermannstrasse door het achteloos op de straten rondslingerende vuil en kledingresten moet banen, bedenkt zich waarschijnlijk wel twee keer voordat hij zich in de betreffende buurt waagt.

Bij aankomst bij het Poststadion van de Berliner AK 07, iets na half 1, zien we nog juist de spelersbus van Team Niederlande wegrijden. De Oranjeselectie heeft kennelijk op het veld van de Oberligaclub een afsluitende training afgewerkt voor de wedstrijd van vanavond in het Olympiastadion. Behalve de in de bus zittende spelers, enkele materiaalmensen van de KNVB, een fotograaf met een trainingsjack met daarop een logo van de bond en een tweetal Duitse politieagenten, dat een oogje in het zeil houdt, is het niet ver van het Hauptbahnhof gelegen complex verder nagenoeg verlaten. Daaruit concludeer ik dat de oefensessie in het geniep heeft plaatsgevonden. Ofwel unter Ausschluss der Öffentlichkeit, zoals onze Duitse gastheren het zo mooi kunnen verwoorden.

Een vervelende bijkomstigheid wanneer je bij uitwedstrijden van het Nederlands elftal via de KNVB kaarten regelt, is dat je die op de wedstrijddag altijd ergens moet ophalen. Ook ditmaal heeft de equipe van Ons Oranje weer ergens een kroeg gevonden die dient als tijdelijk hoofdkwartier van de naar Berlijn meegekomen Nederlandse troepen. Wanneer we ons even na tweeen bij de vestiging van Lindenbrau am Potsdamer Platz melden, dreunen de klanken van Rutger van Barnevelds ‘Ik wil de zon zien zakken in de zee’ door het winkelcentrum waar de toko zich in bevindt. Een deel van de er aanwezige Oranjefans brult uit volle borst mee. Dolle boel dus weer. Zegge en schrijve 2300 van dit kaliber muzikale talenten gaan een zevental uren later het Olympiastadion op z’n grondvesten doen trillen…

De omwisselbiljetten kunnen tegenwoordig via de Ons Oranje-app gescand worden. Vreemd genoeg kan dit met de wedstrijdtickets niet. Die moeten afgereisde Oranjefans ook ditmaal in Berlijn nog altijd persoonlijk in ontvangst komen nemen. Je maakt mij niet wijs dat de KNVB niet de mogelijkheden bezit om de door Nederlandse supporters bestelde toegangsbewijzen digitaal te versturen. Dat zou de meegereisde fans een hinderlijke onderbreking van zo’n buitenlandse away day besparen.

Met onze Eintrittskarten voor Block G2 op zak keren we voor enkele uren terug naar ons hotel. Het is beginnen te regenen. Vandaar dat we ook de KFC op de Alexanderplatz maar laten voor wat het is. Om de rest van de middag in de regen te gaan rondwandelen, klinkt weinig aanlokkelijk.

Om 18.15 uur, tweeënhalf uur voor de aftrap, nemen we vanaf station Fehrbelliner Platz de metro het stadion. Gelukkig is het inmiddels weer droog. Wanneer we ongeveer een half uurtje later uitstappen bij de halte Olympiastadion valt het met de drukte nog alleszins mee. Omdat we vroeg zijn, nemen de toegangscontroles beduidend minder tijd in beslag dan bij de twee EK-duels tegen Oostenrijk en Turkije die Nederland in 2024 in Berlijn afwerkte. Wanneer er om 20.45 uur wordt afgetrapt zijn de tribunes volledig vol gestroomd. 71.765 toeschouwers zorgen voor een ausverkauftes Haus. Voor zover zij Duitsland goed gezind zijn beleven ze een onvergetelijke avond.

Drie dagen na de eclatante 7-0 zege tegen de Grieken krijgt Oranje een pak rammel dat z’n weerga nauwelijks kent. Met liefst 5-0 gaat een bijzonder vrijgevig Nederlands elftal de alom bekende bietenbrug op. Een afgang van jewelste, die wel betekent dat beide landen verder bekeren in de Nations League. Het ‘O wie ist das schön‘ klinkt uit bijna 70.000 Duitse kelen. ‘Einer geht noch, einer geht noch rein…’ Het is maar goed dat het ’tien, tien, tien, tien…’ bij Duitse voetbalfans niet zo ingeburgerd is als bij ons, anders had dat de vernedering nóg groter gemaakt.

Onbegrijpelijk hoe de drie dagen eerder nog zo bewierookte vedetten van wonderdokter Xavi zich als makke schapen naar de slachtbank laten leiden. Beschamend. Totaal onnodig ook. Het eerste half uur speelt Oranje namelijk helemaal niet zo slecht en laat het een aantal kansen om te scoren onbenut. De Duitse defensie oogt in die fase alles behalve zeker. Zo solide steekt het achterin bij de Mannschaft van Jürgen Klopp niet in elkaar.

Je gaat bijna denken dat Klopp in korte tijd een nieuw Wunderteam heeft gekneed. Nou nee, verre van dat zelfs. Het huidige Duitsland kan bij lange niet tippen aan Mannschaften uit het verleden. Maar ja, wanneer de Spielmacher van de Ballspielverein 09 in plaats van medespelers tegenstanders vrij voor de goal zet en de reserve-rechtsback van Real Madrid en het centrale verdedigingsduo van een van de zwakste teams uit de Premier League lucht staan te dekken, dan kan zelfs een middelmatige ploeg als Klopps Duitsland zomaar boven zichzelf uitstijgen. Tsja, en die Wirtz, tweevoudig doelpuntenmaker, kan als een van de weinigen natuurlijk wel een aardig balletje trappen…

Terwijl we na afloop teruglopen naar het U-Bahnstation, loopt er een gozer in een oranje badjas met achterop het rugnummer 10 van Memphis Depay een stukje met ons mee. Hij trekt zich het verlies erg aan. “Ik kan wel janken”, zegt hij. “Dat moet je niet doen”, probeer ik hem enige moed in te spreken. “Dat zijn die gasten helemaal niet waard.”

En zo is het ook maar net.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *