VIOS kreeg de rekening gepresenteerd voor de eigen onzorgvuldigheid. De Vaassenaren verzuimden in het nacompetitieduel tegen O.S.S. ’20 hun tegenstander al in de eerste helft op onoverbrugbare achterstand te zetten. De 1-1 score na een 120 minuten durende slijtageslag brak ze in de beslissende strafschoppenserie lelijk op. Einde seizoen.
Noah Tuasela had er graag nog één of twee extra wedstrijden aan vast geknoopt. Promotie naar de tweede klasse was een mooie afsluiting geweest voor de vertrekkende sterkhouder van de Vaassense club. Een oude voetbalwijsheid ontpopte zich echter weer eens als een bikkelharde waarheid. Wie zelf de kansen niet benut, krijgt het deksel onherroepelijk op de neus.
Wanneer de teleurstelling over de uitschakeling bezonken is, zullen Tuasela en zijn medespelers vast nog weleens terugdenken aan de eerste helft van het play-offduel tegen de nummer drie van de derde klasse L. In die eerste 45 minuten liet de thuisploeg het zelf liggen. Al binnen vijf minuten had de dynamische linkerflankspeler hoogst persoonlijk twee keer kunnen scoren. De paal en Youri Pataki, de keeper van de Brabanders, stonden de vroege voorsprong hinderlijk in de weg.
Daar bleef het niet bij. Zo raakte broer Levi raakte de lat, terwijl clubtopscorer Fedde Timmer het vizier evenmin op scherp had staan. “Er hadden er wel een paar in gemogen. We hebben kansen zat gehad. Dat je niet scoort, is best wel frustrerend”, wist de oudste van de drie Tuasela-broers waar het mis was gegaan.
Het duel werd tegen het einde van de reguliere speeltijd tijdelijk onderbroken toen een toeschouwer onwel werd en er medische assistentie moest worden verleend. Direct na de hervatting joeg Fedde Timmer de bal wél keihard in de touwen. De bevrijdende treffer werd het niet. Omdat een scheidsrechtersbal altijd indirect is, keurde de scheidsrechter de goal af.
Het paste misschien wel in het beeld van de wedstrijd en zelfs het hele seizoen dat VIOS in de verlenging achter kwam. Het riep het in zekere zin over zichzelf af. Met een 3-5 nederlaag in de noodzakelijk geworden penaltyreeks en de voortijdige uitschakeling in de play-offs als een wrange en onnodige toegift.
Het drukkend warme weer eiste eveneens z’n tol, stelde Tuasela. “120 minuten voetballen met dit weer voel je wel. Het was echt pittig. Ik kreeg kort voor het einde van de verlenging zelf nog een behoorlijke kans. De bal kwam echter op m’n linker scheenbeen. Ik kon ‘m niet vol raken. De penalty die ik nam zat er goed in. Het is jammer dat Sem Oerlemans miste. Hij maakte in de verlenging wel de gelijkmaker voor ons.”
Eigenlijk had de 28-jarige Tuasela al voor aanvang van het huidige seizoen zijn biezen gepakt. De liefde dreef hem helemaal naar Friesland. De gespannen woningmarkt stelde de geplande verhuizing lang uit en zorgde ervoor dat hij nog een jaar bij VIOS bleef. Pas recent betrok hij met zijn kersverse echtgenote in Kloostertille een gezamenlijk stulpje. “Dit was daarom een bonusseizoen. Omdat we nu we een huis hebben, was dit mijn laatste wedstrijd”, heet het inmiddels Fryslân boppe voor hem.
Over een eventueel vervolg van zijn voetbalcarrière, kan hij nog geen uitsluitsel geven. “Voetballen blijft natuurlijk het leukste wat er is. Er zitten ook wel wat clubs in de buurt. Aangezien ik de laatste tijd vooral bezig ben geweest met m’n bruiloft, het huis en werk vinden, heb ik er nog niet zo naar gekeken. Clubs kunnen natuurlijk altijd contact opnemen”, staat Tuasela open voor nieuwe sportieve uitdagingen.
De Stentor maandag 1 juni 2026