Achter de bal aan (126/1): München
Donderdag 16 juli 2026
Het tweede uitje met mijn Deutschland Ticket gaat na een tussenstop in Frankfurt van start in München. Terwijl het WK voetbal toezindert naar z’n ontknoping, maak ik in Bayern de aftrap mee van de nieuwe competitie in het amateurvoetbal. Zoals elk jaar zijn ze er vroeg bij in Zuid-Duitsland.
Als houder van een Deutschland Ticket is het verstandig om er een enigszins ruime planning op na te houden. De hoeveelheid vertraging die ik op weg naar Frankfurt ondervind, is zelfs voor Deutsche Bahn-begrippen tamelijk bizar. Ik had het bij het samenstellen nog wel zo mooi uitgedacht. Vanuit 10.45 uur in Arnhem op de trein stappen, twee keer overstappen (in Oberhausen en Koblenz) en dan kort voor vijven in de middag aankomen op het Frankfurter Hauptbahnhof. Helaas loopt het enigszins uit. Pas twee uur na de planmässiger Ankunftzeit arriveer ik ter plekke.
Ik begin onderhand sterk te geloven dat er in heel Duitsland geen enkele trein meer op tijd rijdt. Het vertrek vanuit Oberhausen loopt al een kwartier uit. In de buurt van Köln gaat het zelfs van kwaad naar erger. Tot twee keer toe zet de machinist zijn trein in de buurt van de Domstad langere tijd stil. Auf Grund einer Signalstörung verzögert sich unsere Weiterfahrt, luidt het omroepbericht vanuit de cockpit. In het Engels – want ze zijn van alle markten thuis bij de Deutsche Bahn – rept de grapjas dan nog van a few minutes delay… Een paar minuten, ja. Gekke Henkie. Op Köln Hauptbahnhof, vanwaar de RE5 volgens de dienstregeling om 13.30 uur de reis naar Koblenz had moeten vervolgen, komt mijn trein pas om 14.35 uur. Ofwel liefst één uur en vijf minuten later dan volgens de dienstregeling.
Ik ga Koblenz zelfs helemaal niet halen op deze bewolkte donderdagmiddag. Vanwege het almaar oplopende oponthoud geeft de machinist er de brui aan. Uitgerekend in Remagen, waar in het voorjaar van 1945 de enige in takte brug lag waar de Geallieerden in hun opmars naar Berlijn de Rijn over konden steken, moeten alle passagiers de trein verlaten. Wie kent de beroemde film niet: The bridge of Remagen?
De dienstmededeling luidt dat er weldra een andere trein komt waarmee de gestrande reizigers een hernieuwde poging kunnen ondernemen om Koblenz te bereiken. Dat die trein meer dan drie kwartier later pas komt, is een kleine bijkomstigheid. Zelf wacht ik nog tien minuten langer en reis verder met een trein met als eindbestemming Mainz. Het is dan inmiddels al kwart over 4. Om een lang verhaal kort te maken: pas om 18.16 uur kan ik met de eveneens vertraagde RE29 aan de laatste etappe van vandaag beginnen. Enkele minuten voor 19.00 uur bereik ik dan eindelijk Frankfurt. Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen.
Vrijdag 17 juli 2026
Dat het zowaar anders kan, ervaar ik als ik vrijdag verder reis naar München. Al om half 7 vertrek ik vanuit Frankfurt. Bijna zes uur en een overstap in Würzburg later stap ik uit op het centraal station van de Beierse hoofdstad. Het is bijna ongelooflijk na de gebeurtenissen van gisteren, maar de aloude Duitse Pünktlichkeit blijkt toch nog te bestaan.
Als spetterende apotheose sluit ik de dag af met het bezoek aan een voetbalwedstrijd uit de Landesliga Süd tussen FC Unterföhring en Wacker München. Terwijl de WK-finale nog gespeeld moet worden, beginnen de amateurs (en semi-profs) in de op vijf na hoogste speelklasse in Zuid-Duitsland dit weekend al aan het seizoen 2026-2027.
Het spetterende mogen we trouwens bijna letterlijk nemen, want de donkere wolken die zich boven het knusse sportpark Isarau samenpakken beloven weinig goeds. Weerplaza doet er zelfs nog een schepje bovenop met een voorspelling van dat het weleens zeer zwaar kan gaan onweren.
Het betreft niet meer dan een spreekwoordelijke storm in een glas water. Het voorspelde onweer blijft beperkt tot wat gerommel en een lichtflits ergens in de verte. Wel begint het in de aanvangsminuten van de wedstrijd een beetje te regenen, maar de hoeveelheid die valt mag eigenlijk geen naam hebben. Het stelt bar weinig voor. Voor de droge grasmat komt de neerslag feitelijk niet ongelegen. Het veld kan best wel wat water gebruiken.
Voor zover er al enige sprake is van een storm, komt die geheel voor rekening van de thuisploeg. Die raast als een wervelwind over het niet al te wakkere Wacker heem. De afgetekende 6-1 overwinning valt in de categorie Auftakt nach Mass, zoals ze dat in Duitsland zo mooi noemen. Een waar Schützenfest. Met enkele fraaie doelpunten. Overtuigender kan een ploeg nauwelijks beginnen aan een nieuw seizoen. De meest luidruchtigen van het hooguit 100-koppige thuispubliek bejubelt de zege met de song Föring on fire, vrij vertaald naar de klassieker Freed from desire van Gala uit de jaren ’90. Daar zit geen woord Duits bij.