De 0-1 nederlaag tegen ’t Harde drukte het kwakkelende AGOVV weer een stukje dieper in de put. Halverwege het seizoen is weliswaar nog nooit een ploeg gedegradeerd, toch doemt het schrikbeeld van een stap terug te moeten maken naar de vierde klasse langzaam op boven sportpark Berg en Bos.
Geposteerd op de rechter flank kon de energieke Aaron Muteba Beya het overgrote deel van de wedstrijd nauwelijks doen wat hij het liefste doet: aanvallen en acties maken. In offensief opzicht kon een machteloos AGOVV eenvoudigweg geen vuist maken. Alleen in de slotfase drong de gelegenheidsverdediger enkele keren diep door in vijandelijke helft. De ultieme pogingen om er alsnog een gelijkspel uit te slepen, waren vergeefs.
Muteba Beya baalde dat AGOVV in de confrontatie van de twee slechtst presterende ploegen uit de derde klasse N aan het kortste eind trok. “Voor mijn gevoel had er veel meer in gezeten. Ik had het team graag willen helpen”, klonk het na afloop berustend.
Gezien de waslijst aan blessures en schorsingen was Patrick Ax allang blij de 23-jarige rasvoetballer wel inzetbaar was. De personele problemen dwongen AGOVV’s trainer voor de kelderkraker tegen ’t Harde opnieuw een handvol talentvolle junioren in het diepe gooien. Op het wedstrijdformulier stonden met Joep van Wachem, Jip Hachmang en Rens Smit zelfs drie basisspelers met geboortejaar 2009.
Anderen lieten om uiteenlopende redenen verstek gaan. Jeffrey van Amersfoort (afscheurde achillespees) en Tim Poelarends (kruisband) bewogen zich op krukken voort op sportpark Berg en Bos. De geschorste Luca Bouwmeester keek eveneens vanaf de zijlijn toe, terwijl Ross Baars een week eerder verrassend zijn voetbalschoenen aan de wilgen hing.
Nadat hij afgelopen seizoen bij Robur et Velocitas nauwelijks speeltijd kreeg, koestert Aaron Muteba Beya alle minuten die hij krijgt van Ax. “Ik ben kampioen geworden met Robur, maar eigenlijk voelde dat niet zo. Op m’n zeventiende heb ik al eerder bij AGOVV gespeeld. Het voelde als thuiskomen. Ik ben blij als ik op het veld sta. Ik zou het mooi vinden wanneer ik ooit in de voetsporen kan treden van Steven van Es en net zo lang kan door blijven voetballen als hij”, stelt de ondernemende voetballer, die eerder voor WSV, Columbia en in de jeugd van Go Ahead Eagles en FC Twente zijn acties maakte.
Buiten het veld vindt Muteba Beya volop voetbalgerelateerde afleiding van de tegenvallende resultaten van zijn huidige ploeg. Stilzitten staat niet in het woordenboek van de bezige bij. Zo vervult hij een actieve rol bij de regiotrainingen voor talentjes van 10 tot en met 12 jaar van de FC Twente/Heracles academie. Bovendien is hij de grondlegger van Muteba Fitt, zijn eigen voetbalschool. De eerste editie van de Muteba Cup lokte afgelopen najaar liefst 26 teams en meer dan 180 getalenteerde voetballers uit Apeldoorn en omstreken naar Zevenhuizen. “Ik heb zelf de droom gehad om profvoetballer te worden. Ik wil jongeren altijd helpen”, verraadt hij zijn drijfveer.
Ofschoon AGOVV momenteel troosteloos onderaan bungelt, blijft hij moed houden op beterschap. Dat steeds meer spelers uit de AGOVV-jeugd hun opwachting maken in het eerste elftal juicht de zelfbenoemde creator en talentontwikkelaar alleen maar toe. “We werken er met z’n allen hard voor en doen er alles aan. Ik wil niet alleen die jongens een compliment geven voor hoe ze het doen, maar ook onze trainers Patrick Ax en Rob Wegerif dat ze die jongens een kans geven”, ziet Muteba Beya toekomst in talentvolle jeugd.
De Stentor maandag 26 januari 2026