Met hun opzienbarende 3-1 zege op het tot dusverre oppermachtige Sliedrecht Sport gaven de vrouwen van Dynamo onmiskenbaar hun visitekaartje af. Door dit resultaat brengt Dynamo’s Dana van Kerkvoorde de stand in onderlinge strijd met zus Evie terug tot 1-2. Over het zetten van een eventuele kampioenstatoeage hebben de uit Schalkhaar afkomstige volleybalsters desgevraagd nog niet nagedacht.
Na alle veertien duels in het reguliere eredivisieseizoen in winst te hebben omgezet, had de gedoodverfde landskampioen uit Zuid-Holland weinig in te brengen tegen een perfect geoliede Dynamo-machine. Bijna negen maanden na de beslissende verliespartij in de play-off finale om de landstitel tegen VC Sneek ervoer Evie van Kerkvoorde weer eens het gevoel van een nederlaag. De 24-jarige passer/loper reageerde er nuchter op.
“We verliezen door onze eigen slordigheden. Er zit bij Dynamo heel veel talent in. Zij speelden erg goed. Wij leggen elkaar geen druk op. Dit is pas onze eerste wedstrijd in de A-poule. Ons doel is de landstitel en de beker winnen. Wij focussen ons op 2 mei, dan willen we kampioen zijn”, maakt de MVP van het afgelopen seizoen duidelijk dat voor haar enkel de hoogste trede van het ereschavot telt.
Bekerwinnaar werd ze al in 2023 tijdens haar eerste seizoen in Sliedrecht. De topscorer van de eredivisie richt haar vizier daarom nu nadrukkelijk op het veroveren van de hoofdprijs. “Die ontbreekt inderdaad nog. En de Supercup heb ik ook nog niet gewonnen. Ik ga voor mezelf gewoon lekker door met waar ik mee ben begonnen. Ik heb aanbiedingen gehad uit het buitenland, maar ik voel me hier prima. Om dit seizoen tegen Dana te kunnen spelen vind ik heel leuk. Ik hoop dat ik nog eens met haar samen mag spelen”, geniet de oudste Van Kerkvoorde van dat haar drie jaar jongere zus inmiddels eveneens op het hoogste niveau actief is.
Hoewel Sliedrecht Sport ondanks het opgelopen deukje op pole position blijft voor het kampioenschap, onderstreepte Dynamo met het sterke optreden dat de underdog uit Apeldoorn niet zomaar moet worden afgeschreven. Er kan aan het eind van de rit misschien zelfs wel een andere Van Kerkvoorde met een kampioensschaal in handen staan. “Als ik het iemand anders zou gunnen, dan is Dana het wel, maar ik heb toch liever dat wij het zelf worden”, aast Evie van Kerkvoorde bij voorkeur zelf op de ultieme beloning.
De door haar zus ontworpen tatoeage van een libelle op haar onderbeen is een levend bewijs van hun hechte onderlinge band. Of een eventuele titel aanleiding kan vormen voor een nieuwe artistieke huidversiering, durft Evie van Kerkvoorde niet te zeggen. “Dat weet ik niet. Ik draag Dana nu in elk geval al wel altijd bij me.”
Dana van Kerkvoorde was na de derde confrontatie die zij dit seizoen met Dynamo afwerkte tegen het team van haar zus vooral opgetogen over de primeur van de overwinning. In de vierde set gaf coach Erwin Sikkema haar nota bene bij Dynamo’s eerste matchpoint de gelegenheid om de wedstrijd uit te serveren. Dat liep niet helemaal zoals gepland. Pas bij de vijfde matchbal viel het doek voor de gasten definitief.
“Zij hadden veertien keer achter elkaar gewonnen. Dan is zo’n overwinning van ons uiteindelijk wel een mooie prestatie. Het laat zien hoe wij als team gegroeid zijn. Wij kunnen ons eigen spel spelen. Zij moeten, wij mogen. Het kan inderdaad zijn dat we dit seizoen nog vaker tegen elkaar moeten spelen. Dat zou heel leuk zijn”, verklaart de jongste Van Kerkvoorde wel dat de gedachte aan een kampioenstattoo tot dusverre nog niet bij haar is opgekomen.
De Stentor maandag 2 februari 2026