Door de 2-1 winst van Epe in de topper tegen OWIOS blijft de titelstrijd in de derde klasse N voorlopig open. In plaats van de definitieve genadeklap toe te dienen zag de koploper z’n voornaamste belager naderen tot op één punt.
De dames gaven eerder op de dag al het goede voorbeeld. Dankzij een 3-1 overwinning op het als tweede geklasseerde Swift ’64 behaalde Epe’s vrouwelijke vlaggenschip het kampioenschap in de vierde klasse. Dankzij voormalig prof Wiljan Pluim, die na de zomer zijn actieve loopbaan beëindigt en trainer wordt bij VSCO ’61, hielden de heren hun eigen kampioensaspiraties in leven
Door de heerlijke uithaal van Pluim blijven de Epenaren OWIOS nadrukkelijk in de nek hijgen en voorkwamen ze de voortijdige pluim op het seizoen van de Oldebroekers Het was een kwestie van niet nadenken en vol de pantoffel er tegenaan drukken, verklapte de oude meester naderhand over hoe hij met zijn winnende goal Epe in de titelrace hield. De 37-jarige Pluim, die zich bij corners standaard in de frontlinie meldt, stond op de juiste plek om doeltreffend uit te halen.
“Het was wel een lekkere goal. Het zijn natuurlijk ook belangrijke punten voor ons. Aan die nederlaag bij Groen Wit doe je niets meer. Wel was duidelijk dat niemand zich voor zo’n wedstrijd als vandaag vooraf hoeft op te laden. Tegen Groen Wit begonnen we veel te slap. Kampioen worden of promoveren zou natuurlijk heel leuk zijn. Alleen ben ik er volgende week tegen Heerde niet bij. Dan ben ik geschorst”, pufte de moegestreden routinier na de slijtageslag op de Wachtelenberg nog wat na.
Voor het vuurwerk zorgde bij de aftrap vooral de massaal meegereisde aanhang uit Oldebroek. Groene rookwolken, de rode gloed van afgestoken fakkels en luide knallen vanaf het op de aangrenzende parkeerplaats afgestoken knaltuig leken de opmaat te vormen voor een heet en vurig voetbalmiddagje. Ondanks de veelbelovende voortekenen ontbrandde de strijd binnen de witte lijnen nadien toch wat minder heftig.
Duidelijk was dat de sportieve lading van het duel enigszins remmend werkte op een aantal van de 22 hoofdrolspelers. Aan alles viel te merken dat de belangen groot waren. Bij winst zou OWIOS z’n voorsprong uitbouwen tot zeven punten en had het de kampioensvlag mogen hijsen. De thuisploeg vocht twee weken na de zeperd bij Groen Wit voor de ultieme kans om toch weer aan te haken. “De spanning zat er bij beide teams goed op”, merkte ook OWIOS-keeper Herold Ponstein.
Eigenlijk kreeg het betrouwbare slot op de Oldebroeker deur gedurende de 90 minuten helemaal niet zo gek veel te doen. Toch kon de 32-jarige keeper tegentreffers nummer zestien en zeventien van de huidige voetbaljaargang niet verhinderen. Waarbij Ponstein zich de openingsgoal van de thuisploeg, afkomstig van de voet van Lars Krijgsman, in de dying seconds van de eerste helft zelf aanrekende.
“Ik wist de tijd niet. Ik had moeten wachten. Het is balen dat je dan vlak voor rust achter komt. We kwamen in de tweede helft wel goed terug, maar dan schiet die Pluim de 2-0 er wel heel goed in. Het was wel genieten van al die mensen uit Oldebroek langs de lijn. Het leeft enorm. We hadden zelf ook niet verwacht dat het dit seizoen zo goed zou gaan. Er staat echt een collectief. De strijdlust is er altijd al geweest. Vooral in de omschakeling zijn we sterk. Het is wat het is, maar het komt goed. We moeten nu twee keer winnen. We hebben het in eigen hand”, vertrouwt Ponstein erop om drie seizoenen na de degradatie van 2023 met OWIOS terug te keren in de tweede klasse.
De Stentor maandag 5 mei 2026