Bijna acht jaar nadat hij op het Europees U20-kampioenschap gekozen werd tot beste middenaanvaller lijkt volleyballer Sjors Tijhuis eindelijk te stap te hebben gezet naar het ‘grote’ Oranje. De 25-jarige Apeldoorner genoot dit weekend met volle teugen van zijn eigen bijdrage aan de duels voor de European Volleyball League tegen Georgië en Slowakije.
Op het destijds in eigen land gehouden EK greep hij in de zomer van 2018 met Jong-Oranje net naast de medailles. De tussentijds naar de diagonaalpositie geswitchte Tijhuis haalt zijn schouders op bij dat het voor hem misschien wat langer duurde om uit te groeien tot international dan enkele medespelers uit die toenmalige selectie. “Bennie Tuinstra zit er al langer bij. Daarna kwam Joris Berkhout en nu Rik van Solkema en ik. Het valt dus wel mee met dat ik de laatste van die lichting ben die bij het Nederlands team komt.”
Z’n officiële interlanddebuut maakte hij een jaar geleden al in een oefenduel in Ede tegen Turkije. In de huidige Oranjezomer lijkt Joel Banks hem definitief een plekje te geven in zijn elitekorps. De Britse bondscoach van de Oranjevolleyballers deed nu al twee weekenden achtereen een beroep op Tijhuis bij de duels die het uit Volleyball Nations League gedegradeerde Nederland een etage lager afwerkt in de European League.
“Ik vind het echt geweldig om mee te maken. Dit is iets waar je altijd naartoe hebt geleefd. Dat je daar dan nu echt staat, vind ik heel mooi. Ik was altijd best een beetje jaloers op anderen die er al wel bij waren. Wanneer ik het Wilhelmus hoor, dan krijg ik daar echt kippenvel van”, reageerde de neo-international met een mengeling van blijdschap en trots op dat hij in Doetinchem tegen Georgië en Slowakije het oranje shirt mocht dragen.
Met het naderende EK, waarmee Oranje in september het interlandseizoen afsluit, houdt hij zich momenteel nog niet bezig. “Ik richt me nu eerst op die Euro League. Waarbij ons echte richtpunt natuurlijk is om weer terug te keren in de VNL.”
In clubverband verruilde de diagonaal afgelopen seizoen na zes jaar en drie landstitels het Apeldoornse Dynamo voor SWD Powervolleys Düren. “Je zal mij nooit horen zeggen dat ik de eredivisie ontgroeid was, maar ik zocht wel naar een volgende stap. Ik was toe aan iets nieuws. Aan andere tegenstanders, andere hallen. En hoewel ik misschien niet heel veel gespeeld heb, is Duitsland voor mij een heel goede keuze geweest”, ervoer hij dat volleyballen in de Bundesliga beduidend beduidend meer intensiteit vergt dan in de eredivisie.
Na de zomer zoekt hij zijn heil bij het Belgische Volley Haasrode Leuven. “Voor mezelf vind ik België een stap vooruit. Evenals de Bundesliga is ook de Belgische competitie sterk. Ik zocht vooral een club waar ik meer aan spelen toe kom. Met Leuven heb ik die club gevonden. Leuven is een mooie club en een mooie stad. Ook zitten er een trainer en een spelverdeler die bij mij passen”, is Tijhuis vastberaden om door het leveren van topprestaties bij zijn toekomstige werkgever in beeld te blijven bij de bondscoach.
De Stentor maandag 15 juni 2026