Auteursarchief: Rob Kruitbosch

Teammanager b.d. spant zich nog volop in voor Draisma Dynamo; Arie Verbeek terug van nooit weggeweest

Twee jaar geleden zette Arie Verbeek een punt achter zijn werkzaamheden als teammanager van Draisma Dynamo. Helemaal weggegaan is de 45-jarige Apeldoorner feitelijk nooit. Op de achtergrond blijft de delivery manager van Politie Nederland zijn kennis en expertise als vanouds in dienst stellen ten behoeve van zijn club. “Wat er bij Ajax gebeurt, dat een speler ergens niet voor opgegeven wordt, zou mij nooit overkomen.”

Als kort ter sprake komt hoe ’s lands meest succesvolle sportbedrijf verzuimde recordaankoop Sébastien Haller in te schrijven voor de Europa League, kan Feyenoord-fan Verbeek een gevoel van afgrijzen moeilijk onderdrukken. Hoe een beursgenoteerde onderneming zo onverantwoord en amateuristisch kan handelen, vindt hij onbegrijpelijk. Kwestie van zaken checken en dubbelchecken, weet Draisma Dynamo’s eigen regelneef uit eigen ervaring. Nauwkeurigheid is een eerste vereiste om de dagelijkse bezigheden binnen een organisatie soepel te laten verlopen, zo leerde hij van zijn mentor Frans de Jong. “Een goede organisatie en dat er een gedachte zit achter wat je doet, is de basis van alles.”

Hoewel hij zijn functie in de begeleidingsstaf eigenlijk had neergelegd, blijft Verbeek hand- en spandiensten verrichten. “Ik had aangegeven dat ik het na vijftien jaar mooi vond. Ik wilde op een zaterdag ook weleens andere dingen doen. Alles draaide altijd alleen maar om volleybal. Toen mijn opvolger Edwin van de Broeke er al gauw weer mee stopte, belde stichtingsvoorzitter Peter de Vries me op om te vragen hoe ze sommige dingen moesten doen. Toen heb ik zelf maar weer het een en ander opgepakt. Die kennis heb ik. Frans de Jong heeft mij goed opgevoed. Ik doe heel veel dingen op de achtergrond. Dat bevalt me wel. Ik probeer Michiel van Dorsten en Hilbert Klunder een beetje te adviseren. In principe wil ik niet meer op zaterdag mee op pad.” Lachend: “Je moet gewoon een klap van de molen hebben gehad om dit te doen.”

De teammanager b.d. noemt en roemt Dynamo als een schoolvoorbeeld van met hoeveel professionaliteit een amateurvereniging haar zaken aanpakt. Vele handen maken licht werk. Iedereen kent z’n taken. Zonder de inzet van een trouw legertje vrijwilligers, zoals het zaalteam, kan een (top)sportorganisatie in Verbeeks optiek niet functioneren. “Dynamo heeft een fantastische groep vrijwilligers. Die mensen zijn goud waard. Wat Teun Zijp en zijn team doen, is geweldig. Het werkt en schakelt een stuk makkelijker wanneer je kunt terugvallen op zulke vrijwilligers.”

Voorafgaand aan de Champions League-kwalificatie onderhield Arie Verbeek namens de Stichting Topvolleybal Dynamo de contacten met CEV, Nevobo en tegenstanders. Als een soort Minister van Buitenlandse Zaken voerde hij de onderhandelingen over hoe en waar Draisma Dynamo coronaproof de strijd kon aanbinden met Jastrzębski Węgiel en Stroitel Minsk. Alle coronaperikelen maakten het tot een heel gepuzzel om de drie clubs eind september ergens in het zuiden van Silezië gezamenlijk in één sporthal te krijgen.

“Normaal gesproken is het al een uitdaging wanneer je naar Polen of Wit-Rusland moet. Door de reisbeperkingen vanwege corona werd besloten tot het spelen van één driekamp in Polen. Bij de reis stond veiligheid voorop en hebben we geprobeerd risico’s zoveel mogelijk uit te sluiten. We zijn er uiteindelijk veilig aangekomen en ook weer veilig thuisgekomen. Ondanks de uitschakeling hebben we het bovendien heel goed gedaan. Van die Polen wisten we eigenlijk vooraf al dat ze een maatje te groot zouden zijn. Dat we zo overtuigend van die Wit-Russen zouden winnen, had ik niet verwacht”, spreekt Draisma Dynamo’s chef de mission van een in meerdere opzichten geslaagde onderneming.

Verbeek noemt het een logisch besluit dat de Stichting Topvolleybal Dynamo na de driekamp in Polen afzag van verdere deelname aan de Europa Cup. De sportieve aspecten van een tweestrijd met het Turkse SK Ankara in de zestiende finales van de CEV-Cup wogen niet op tegen de (on)mogelijkheden van veilig en verantwoord door Europa te reizen in coronatijd.

“Die Turken wilden heel ver gaan. Ze waren heel bereidwillig. Zo is ernaar gekeken om beide duels in Turkije af te werken. Ook hebben we de optie onderzocht van spelen in andere landen. Met name het reizen lag erg lastig. Bij ons hebben we behalve jongens die alleen maar volleyballen of studeren er ook een aantal met een baan. Dan is het natuurlijk best wel een dingetje wanneer zij een aantal dagen in quarantaine hadden gemoeten. Vandaar dat terugtrekken de meest verstandige keuze is geweest.”

Arie Verbeek maakte in 2010 van nabij mee hoe de vooralsnog laatste landstitel naar Apeldoorn werd gehaald. De ervaringsdeskundige heeft er goede hoop op dat Draisma Dynamo elf jaar later het huidige, door corona beïnvloede eredivisiejaar wederom als nummer één afsluit. “Vorig jaar hadden we ook al kampioen moeten worden. Onze voornaamste concurrenten zijn dit seizoen zeker niet slechter geworden, maar wij hebben de breedste selectie. Ik denk dat dat de doorslag zal geven. Al blijft het natuurlijk doodzonde dat het publiek niet in de zaal van iemand als Sjoerd Hoogendoorn kan genieten, maar achter een schermpje moet gaan zitten kijken.”

Magazine Businessclyb Dynamo voorjaar 2021

‘Apeldoorn mag zich best wat meer op de borst slaan’; Kees van Buuren laat businessclub in bekwame handen achter

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Voor Kees van Buuren is tijd van gaan weldra gekomen. Na tien jaar doet de bezige bij (62) een stapje terug en draagt hij het voorzitterschap van de Businessclub Dynamo over aan Arjan Bultman.

Als één van zijn laatste plichtplegingen staat de scheidend voorzitter desgevraagd even kort stil bij een aantal onderwerpen die hem na aan het hart liggen. 15 VRAGEN, 15 ANTWOORDEN

>> Draisma

“Mooiste familie-bouwbedrijf van Apeldoorn. Door gewoon te doen waar het goed in is, is Draisma toch bijzonder. “

>> Bier en bitterballen

“Altijd goed voor een volle zaal bij de businessclub.”

>> Maatschappelijke betrokkenheid    

“Zelf gebruik ik deze kreet vaker dan ‘maatschappelijk verantwoord’. Maatschappelijk betrokken duidt meer op de intrinsieke wil van iemand of een bedrijf om iets te doen voor de samenleving en er deel van uit te maken. Bij verantwoord komt het meer over als een verplichting, een noodzaak.”

>> Sportsponsoring

“Het is een open deur, maar sporten is goed voor mensen. Je kunt er niet genoeg aandacht aan besteden. Het is daarom een mooie kans voor Draisma om als hoofdsponsor bij Dynamo betrokken te zijn. Dynamo bedient het hele spectrum van het verenigingsleven. Van recreatieve teams tot het allerhoogste. Uit betrokkenheid bij de Apeldoornse samenleving draagt Draisma daar graag een steentje aan bij.”

>> Redbad Strikwerda

“Redbad is zonder twijfel de beste volleybalcoach van Nederland. Van zijn manier van communiceren vind ik wel wat. Los van zijn soms prikkelende opmerkingen in de media, kan hij ook enorm uitweiden over minuscule dingetjes. Ik herinner me dat ik hem eens tijdens een bc-bijeenkomst het woord gaf. Omdat we wat krap in ons tijdschema zaten, had ik hem gevraagd of hij het kort wilde houden. Dat had ik beter niet kunnen doen. Of -ie het erom deed weet ik niet, maar hij kletste zonder problemen een kwartier aan elkaar.”

>> Bouwen

“Je maakt iets. Je bent aan het creëren. En het is teamwork. Je moet het samen doen. Voor mij persoonlijk betekent bouwen ook iets in overdrachtelijke zin. Bouwen aan een organisatie. Ook daarvoor geldt dat je iets nog zo mooi kunt bedenken. Wanneer je het niet samen doet, gaat het je niet lukken.

>> Apeldoorn-promotie

“Het is belangrijk dat de promotie van Apeldoorn aansluit op de doelen die de gemeente zelf stelt. ‘De groene gezinsstad met Royale karaktertrekjes’ is natuurlijk een prima vondst, maar het mag best wat sexier. Landelijk staat Apeldoorn toch een beetje als een grijze muis bekend. Ik vind dat we ons best wat meer op de borst mogen slaan als je kijkt naar onze faciliteiten en de dingen die we hier doen. Kijk naar Orpheus, Omnisport, Apenheul, Paleis Het Loo of de Julianatoren. En dan heb ik Draisma Dynamo nog niet eens genoemd… Apeldoorners mogen daar zelf trouwens ook best wat meer aan doen. Van een ‘wat moet dat allemaal niet kosten’-mentaliteit naar ‘in wat een geweldige stad leven we’.”

>> Vaccineren

“Gewoon doen.”

>> Duurzaamheid

“Ik zeg altijd dat het twee dingen kan betekenen: dat iets lang meegaat of dat het op verantwoorde wijze tot stand komt. Je richt je productieproces zo in dat het zo weinig mogelijk schade toebrengt aan de omgeving. Vaak wordt verduurzaming gezien als een beperking van verworven rechten, maar het biedt ook kansen. Namelijk het uitzicht op een wereld die ook leefbaar blijft voor onze kinderen en kleinkinderen. Met kleine stappen voorwaarts kunnen we daar met z’n allen een bijdrage aan leveren.”

>> Ton Heerts

“Helaas heb ik nog geen kennis met de burgemeester gemaakt. Ik moet dus afgaan op indrukken die ik van hem heb gekregen naar aanleiding van wat ik in de media over zijn optredens verneem. Daarin komt hij op mij over als een no-nonsense bestuurder die van zijn hart geen moordkuil maakt. Dat hij zijn gevoelens durft te tonen met betrekking tot de relatie met zijn overleden zus, zegt ook wel iets over hem. Als ex-bestuurder van een voetbalclub hebben we bovendien iets gemeen. Het lijkt me daarom leuk om eens een kop koffie met hem te drinken.”

>> Topsport

“Beslist noodzakelijk om Apeldoorn landelijk op de kaart te zetten. Wat mij betreft mag de Gemeente Apeldoorn ook best wat meer laten blijken dat ze trots is op Draisma Dynamo als ambassadeur. Ik denk stiekem wel eens dat de businessclub in staat zou moeten zijn om samen met de gemeente een soort mini-handelsmissie uit lokale bedrijven samen te stellen. Daarmee kunnen we met Draisma Dynamo als uithangbord meereizen naar andere steden. Wanneer we dat professioneel aanpakken, kan dat absoluut iets opleveren. Nu de gemeente weer lid is geworden van onze businessclub, kunnen we dit idee misschien verder uitwerken.”

>> Robur et Velocitas

“Toen onze zoon GertJan vijf jaar was, was Rober et Velocitas de enige club waar hij op die leeftijd kon voetballen. We zijn er vervolgens blijven hangen. GertJan heeft er altijd met veel plezier gevoetbald. Van de pupillen tot de senioren. Hij heeft zelfs een aantal keren in het eerste gespeeld.  Zelf mocht ik zo’n elf jaar bestuurlijk bijdragen aan de groei van met name de jeugdafdeling. Met toenmalige bestuursleden heb ik nog steeds goed contact. Ik kijk terug op een enorm fijne periode waarin veel vriendschappen zijn ontstaan.” 

>> Draisma Dynamo Arena

“Mooie vondst van Arjan de Frens. Moet ook vooral zo blijven heten!”

>> Coronamaatregelen

“Niet leuk, wel nodig. Ik hoop dat we er snel vanaf zijn. Ik hoop ook dat we ons realiseren dat we niet overal terug moeten of willen naar het oude normaal. Je ziet dat we het prima kunnen doen met minder vliegbewegingen en minder verkeer door meer thuis te werken of te vergaderen via Teams. En is het echt nodig om voor een weekendtrip met een ultra-goedkoop ticket ergens naartoe te vliegen? Of kan het net zo snel met de trein? Ik zeg niet dat dat het nieuwe normaal moet worden, maar ik vind wel dat we in de toekomst betere afwegingen moeten maken alvorens maar weer als vanzelfsprekend anderhalf uur in de auto te gaan zitten voor een uurtje vergaderen.”

>> Betaald voetbal in Apeldoorn

“Laten we het maar bij volleybal houden, maar dan wel topvolleybal.”

Vol vertrouwen in ‘Businessclub 2.0’

Heb je nog enkele goede adviezen voor jouw opvolger? Op welke wijze kan een voorzitter van de Businessclub Dynamo zich onderscheiden en verbindingen tot stand brengen?

“Goeie vraag. Maar aan adviezen waag ik me niet. Arjan Bultman moet het vooral zelf doen en op zijn eigen manier. En echt, ik denk dat ik in Arjan een droomopvolger heb gevonden. Een commerciële gast die de club al heel lang kent en ook nog eens aan de wieg van het huidige bestuur heeft gestaan.  Bovendien heeft hij al de nodige bestuurlijke ervaring. De afgelopen maanden hebben we al veel samengewerkt, ook in het kader van de overdracht. Dan zie je dat we in veel dingen hetzelfde denken. Hij is ook net als ik een aanpakker. Wanneer het nodig is even goed nadenken over wat je wilt gaan doen, maar als het moet ook direct doorpakken. Ook zijn eigen ideeën stemmen me positief. Ik heb het al gekscherend Businessclub 2.0 genoemd, want ik weet zeker dat Arjan de club naar een hoger niveau kan tillen. Dat gekoppeld aan de plannen die we aan het smeden zijn voor een accountmanager en een eigen locatie voor de businessclub in Omnisport, maken dat ik de groei van de club zowel in kwalitatief als in kwantitatief verband onder Arjans leiding met vertrouwen tegemoet zie.”

En dan last but not least – en dan stoppen we er echt mee – een allerlaatste vraag: is er verder nog iets wat je kwijt wilt en dat je absoluut met de leden van de businessclub wilt delen?

“Ik wil alle leden van de businessclub bedanken voor hun lidmaatschap. Maar ook voor hun loyaliteit en medewerking. Het heeft ervoor gezorgd dat de businessclub kon groeien. Zonder hun enthousiasme en hulp hadden we niet bereikt wat we nu hebben bereikt.  En ik hoop dat we elkaar nog vaak blijven zien bij de bc, want ik blijf natuurlijk wel gewoon lid.”

Magazine Businessclub Dynamo voorjaar 2021

Sportcampus groeit stukje bij beetje uit tot mini-maatschappij; FSG Apeldoorn brengt sport, onderwijs en zorg samen

Waar ooit de drukkerij en redactie het kloppende hart vormden van een florerend lokaal krantenconcern realiseert FSG Apeldoorn een eigen mini-maatschappij. Anno 2021 lopen huisvesting, sport, onderwijs en zorg harmonieus in elkaar over op het voormalige Wegener-terrein aan de Laan van Westenenk. Met de campus als bindmiddel is FSG voornemens het voorzieningenniveau in de komende jaren stapsgewijs verder uit te breiden.

Zowel sportieve als minder sportieve Apeldoorners kunnen op de FSG campus terecht voor trainingen, medische zorg en individuele begeleiding, zo begint Diederik Bos zijn introductie. “Het moet zo worden dat iedereen hier tegelijkertijd kan wonen, sporten en een hapje en drankje doen. Als voorzitter van WSV heb ik me altijd al hard gemaakt voor verbinding van verenigingen en het aansluiten op maatschappelijke thema’s. Dat doet FSG nu weer met en voor de verenigingen. De campus is een ideale plek om dit te bewerkstelligen.”

“Die mini-maatschappij, zoals wij die hier creëren, is uniek in Nederland. Het wordt een beetje een olievlek. Ik hoop dat in april de definitieve bestemming Masterplan Wegener, een Publiek-private Samenwerking met de gemeente, door de raad gaat in Apeldoorn. Dan kunnen we gaan doorontwikkelen en wonen, zorg en sport voor een bredere doelgroep nóg beter verbinden”, verklaart de FSG-directeur.

Inmiddels huisvest FSG studenten en sporters van meer dan 30 verschillende nationaliteiten. In het oude redactiegebouw nemen dokters, fysiotherapeuten en (sport-)psychologen hun patiënten onder handen. Op de plek waar vroeger de Apeldoornse Courant van de persen rolde ontwikkelt FSG een volgens het zogenaamde Athletic Skills Model (ASM) ingerichte hal. Deze hal gaat een centrale rol spelen binnen de diverse FSG-beweegprogramma’s.

Hockeyclub AMHC, de Apeldoornse Boks en Conditie Club en turnvereniging KDO hebben al een eigen plekje op de campus. Op 1 april opent The Gym haar tweede vestiging op de campus. Daarnaast is FSG nauw betrokken bij de Bike Academy van Bar End, fungeert het als partner van Topsport Gelderland en voert het zelf de regie over de Global Football Academy, een op de Hollandse school geënt voetbalprogramma voor buitenlandse voetballers waarbij er getraind wordt op de velden van csv Apeldoorn in Sportpark Orderbos.

In het najaar van 2020 verwelkomde FSG ook drie volleyballers van Draisma Dynamo op de FSG campus. “De Stichting Topsport Dynamo zocht onderdak voor spelers. Door de sponsordeal die eruit voortvloeide, wonen die Dynamo-spelers nu al meer dan een half jaar bij ons op de campus. In het begin was het even wennen, maar ik denk dat het nu naar ieders tevredenheid is. Inmiddels zijn ze hier onderdeel van het ‘systeem’. Dat geldt ook voor enkele profvoetballers van Go Ahead Eagles die er ook wonen”, aldus Bos.   

Als het aan de ‘huisbaas’ ligt, blijft de samenwerking niet beperkt tot het huisvesten van spelers van de hoofdmacht. “FSG voelt zich nauw bij Dynamo betrokken. Dynamo is hét vlaggenschip van sportend Apeldoorn. Het is het enige topsportteam dat we in Apeldoorn hebben. Ik constateer dat de relatie steeds breder en stabieler wordt. Zo zijn er ook plannen om het Dames 1-team een plek te geven qua trainen en krachtsportprogramma’s. Ook kijken wat we kunnen doen met de dames en de jeugdacademy in onze nieuwe ASM-hal. Het Heren 1-team volgt de krachttrainingen al op de campus.”

Bos ziet de FSG campus als een voorbeeld hoe mensen zouden moeten samenleven. “Het klinkt heel populair om te zeggen dat wij ernaar streven om te verbinden, maar dat is toch echt waar het om gaat. Maar eigenlijk doen wij helemaal niets speciaals. Studenten en sporters wonen en leven samen op de campus. Iedereen gedraagt zich hetzelfde. Ik maak graag de metafoor van hoe de Olympische ringen aan elkaar verbonden zijn. Iedereen is gelijk. Afkomst of kleur maakt bij ons niets uit.”

“Bij ons op de campus maakt een volleybalprof van Dynamo in de keuken zijn eten klaar naast een Wittenborg-student uit India. In diezelfde keuken staan stagiaires van de ROC-entree-opleiding te werken. Terwijl jongeren uit de jeugdzorg als onderdeel van hun opleiding bij ons hun dagbesteding invullen. Weet je wat een impact dit heeft voor deze jongeren! Ergens bij horen is zo enorm belangrijk voor een groep die al zo vaak afgewezen is. Hoe dat gaat, vind ik gaaf om te zien. Het maakt mij trots dat al die mensen de campus inmiddels als een home base ervaren.”

Ondanks de negatieve uitwerkingen van corona op zijn onderneming blijft de FSG-baas positief gestemd. “Het zat bijna vol toen corona losbarstte. In no time gingen we daarna terug van 140 naar 30 bewoners. Alle activiteiten op de campus van AMHC, KDO, ABCC en ons eigen RMTC liggen stil. We zullen ons er bovenop moeten knokken. Gelukkig trekt het inmiddels al weer wat aan met nieuwe studenten en oude studenten die terugkomen.”

Bos noemt de ontwikkelingen bij de door oud-zaalvoetbalinternational en mede FSG-eigenaar Joey Ngarigota geleide Global Football Academy als voorbeeld. “Een week nadat we de Global Football Academy hadden overgenomen, brak corona uit. We hebben 130 voetballers uit de hele wereld op een lijst staan. Zij willen bij ons op basis van de Nederlandse voetbalschool drie maanden ervaring op komen doen. Ze vragen continu wanneer ze kunnen komen. Het probleem is dat er door corona nog niet gereisd kan worden op een kort verblijf visum.”

De pandemie weerhoudt FSG er niet van om haar plannen in beweging te zetten en verder te bouwen richting toekomst. Diederik Bos: “Zo willen we graag aansluiten op enkele gemeentelijke visiestukken. Wat zijn maatschappelijke thema’s waar de stad mee stoeit? En hoe kunnen wij als FSG campus meehelpen om problemen op te lossen? Als je op de campus bent, voel je pas de vibe van diversiteit en kom je erachter wat de campus nu en in de toekomst voor Apeldoorn kan betekenen. Hoezo is Apeldoorn een dorp? Zelfs profvoetbal in Apeldoorn hebben wij nog niet uit ons hoofd gezet.”

Magazine Businessclub Dynamo voorjaar 2021

Draisma Dynamo Biertje nieuwe topper in uitgebreide assortiment van Puik; Brouwer van potentiële kampioensbieren

Uitgerekend door de verstrekkende gevolgen van een virus met de gelijknamige naam van een Mexicaans biermerk hebben Apeldoorners nog nauwelijks de kans gekregen om gezellig wat te gaan drinken bij de lokale brouwerij Puik. De introductie van het onovertroffen Draisma Dynamo Biertje is alvast een voltreffer van formaat. Richard Pool en Astrid van der Star, de drijvende krachten achter het in maart 2020 geopende proeflokaal, hebben echter nog veel meer potentiële kampioenen in het vat staan.

Alleen al de namen liegen er niet om. De in de Beekstraat gebrouwen speciaalbieren van Puik moeten welhaast op elke fervente bierliefhebber een enorme aantrekkingskracht uitoefenen om geproefd te mogen worden. Blonde Donder, Bofkont, Dartele Deerne, Kletskous, Krachtpatser, Nachtzuster, Route 055, Señorita, Stout Witsje, Veteraan, Vurige Bliksem, Wilde Catharina, Wintermuts en Zwaar Blond… “We hebben 24 taps en ik zit nu op zo’n 30 soorten”, wijst Richard Pool op het uitgebreide assortiment waarop hij zijn cliéntèle verblijdt. Waar de niet alledaagse namen vandaan komen? Met een knipoog: “Ze zijn genoemd naar al m’n ex’-en…”

‘Puikie’ doet er alles aan om op te vallen met zijn bieren. Behalve dat zijn Dartele Deernes en Señoritas met hun smaak de tong moeten strelen, springen de ‘dames’ ook met hun aankleding in het oog. Zelfs aan de etiketten op de flesjes wordt uiterste zorg besteed. Pool weet wat hij wil. “Over alles is nagedacht. Ik wil me onderscheiden. Bij veel bieren staat er een stadswapen of iets dergelijks op het etiket. Maar daarmee val je niet op. Ik kijk liever naar een pin-up dan naar een stadswapen.”

Kom bij de brouwer, die zijn tijd verdeelt tussen zijn ketels en het instrueren van Defensie-personeel, vooral niet aanzetten met fabrieksbieren. Wat in massaproductie van een band rolt, kan volgens de ervaringsdeskundige niet tippen aan zijn eigen bedenksels. De liefde, zorg en ingrediënten die hij in de door hemzelf gerbouwen bieren steekt, weerspiegelt zich overduidelijk in de smaak. “Ik draai volmoutige bieren van natuurlijke producten. Ik ben zelf ook een liefhebber. Wat ik maak, moet goed zijn. Vergelijk het maar met een kok. Die zet ook alleen lekker eten op tafel. Kwaliteit komt voor mij op de eerste plaats. Het moet puik zijn. Daar komt onze naam ook vandaan.” 

Het Draisma Dynamo Biertje, waarvoor Pool op verzoek van Arjan de Frens de receptuur ontwikkelde, voldoet met een frisse en fruitige smaak helemaal aan de door Pool zelf gestelde kwaliteitseisen. Hij zag er meteen een uitdaging in om iets onderscheidends te brouwen voor een zich op veel vlakken onderscheidend volleybalteam. “Ik ben van de verhalen. Als het verhaal goed is, dan reageer ik. In dit geval had ik meteen al wel het idee dat het weleens heel snel zou kunnen gaan. Al moet je zoiets wel eerst ondervinden.”

De spelverdeler van Brouwerij & Proeflokaal Puik Bieren bespeurt wel overeenkomsten met Draisma Dynamo’s volleyballers. Ook hijzelf wil met zijn team het hoogst haalbare bereiken. De katerstemming van de coronabeperkingen kan daarom wat hem betreft niet gauw genoeg definitief zijn weggespoeld. Pool snakt naar het moment waarop hij zijn etablissement volledig kan openstellen voor schuimende proeverijen. Dat de voormalige goederenontvangst van Vroom & Dreesmann al meer dan een jaar een andere bestemming heeft, stelt hij graag aan een breed publiek onder bewijs.

“Binnen de bierwereld zijn we al wel bekend. Nu moeten alleen mensen die de hele coronaperiode binnen hebben gezeten, nog weten wie we zijn. Je moet naar ons proeflokaal komen om het te beleven. We hebben hier ook een keuken. Het is niet alleen het bier dat het ‘m doet. Ik heb plannen om in de toekomst met de bovenverdieping iets te doen. Iets met Barrel Aged vaten. Maar ik vrees dat we eerst een of anderhalf jaar de schade moeten inhalen. Voorafgaand aan onze opening had ik alles overzien, alleen corona niet. Maar goed, we zijn er nog. We blijven ons eigen motto trouw: ‘never stop, never quit’.”

Corona bezorgt bittere nasmaak

Brouwerij & Proeflokaal Puik Bieren opende in maart 2020 de deuren. So far so good. Dat ze hun nieuwe etablissement na welgeteld elf dagen als gevolg van de door de regering afgekondigde coronamaatregelen alweer moesten sluiten, bezorgde Astrid van der Star en Richard Pool een behoorlijk bittere nasmaak. “Als alles dan dichtgaat, weet je niet wat je overkomt”, slaakt de gastvrouw een diepe zucht wanneer ze eraan terugdenkt.

Astrid van der Star kijkt er reikhalzend naar uit dat de fijnproevers ‘normaal’ wat kunnen komen drinken en eten in haar proeflokaal. “Afgelopen zomer mocht ons terras wel open. Ik had twintig tafels gekocht. Door de afstandsregels, met anderhalve meter ertussen, konden we buiten veertien tafels coronaproof neerzetten. Binnen is normaal gesproken plek voor tussen de 100 en 120 mensen. Wanneer je rekening houdt met die anderhalve meter kom je uit op 60 tot 65 bezoekers. Er was wel ruimte, maar toch moet je mensen wegsturen omdat er niet meer naar binnen mogen.”

Brouwerij & Proeflokaal Puik Bieren is gevestigd aan de Beekstraat 10 in het centrum van Apeldoorn.

Magazine Businessclub Dynamo voorjaar 2021

Column: Natuurijs

Magazine Businessclub Dynamo, voorjaar 2021

We zitten inmiddels al meer dan een jaar met z’n allen in de coronaellende. Is het vreemd dat ik het daarom vreemd vind dat onderzoekers pas vrij recent een begin maakten met onderzoek naar de veiligheid en besmettingsrisico’s bij grootschalige publieksevenementen. Deze Fieldlab-experimenten dienen duidelijkheid te verschaffen over de mogelijkheden en onmogelijkheden van een coronaproof verloop van festivals, congressen, theatervoorstellingen of sportwedstrijden. Heel mooi dat het eindelijk gebeurt, maar zijn ze er niet minstens elf maanden te laat mee begonnen?

Ik ben benieuwd of professionele researchers sinds de uitbraak van de pandemie ook de effecten en gevaren van massaal supermarktbezoek grondig uitpluizen. Over zulk baan- en virusbrekend onderzoek, voor zover het al plaatsvindt, lees ik nooit iets in de Apeldoornse editie van het AD. Achteraf praten is heel makkelijk, zo besef ik. Maar wellicht had verplichte registratie van supermarktklanten, het instellen van tijdsloten en het bij de ingang uitvoeren van sneltests in combinatie met de zoveelste ingenieuze app veel gedonder kunnen voorkomen. Je kunt er in elk geval de avondklok op gelijkzetten dat zo’n aanpak het achterhalen van geïnfecteerde hamsteraars een stuk eenvoudiger maakt.

Kijk, ik begrijp best dat ‘s lands grootgrutters essentieel zijn voor het voeden van het klagende volk. Maar terwijl collega-ondernemers hun toko inmiddels al maandenlang slechts in beperkte mate, op afspraak of zelfs helemaal niet mogen openstellen, blijft het bij de Jumbo, Albert Heijn of de Dekamarkt een komen en gaan van mondkapjes. Ook bij Kruidvat-filialen is er geen kruid tegen gewassen. Ik kan het ongetwijfeld helemaal verkeerd zien, maar erg veel logica en consistentie ontdek ik niet in het deurbeleid dat onze regering op advies van haar adviseurs hanteert.

Verenigingen en bedrijven in de sport- en fitnessbranche zitten in hetzelfde schuitje. Als hobby-trendwatcher signaleer ik ook daar tal van tegenstrijdigheden. Half Nederland in een winters weekend op schaatsen op natuurijs leidt niét tot massale inzet van de ME of waterkanonnen. Met een handjevol sporters en supporters samenscholen in een hal of op een ordinair voetbalveld mag daarentegen niet. Daar is het dan kennelijk weer té druk voor! Vandaag de dag kennen kennelijk alleen feestjes van ogenschijnlijk smetteloze politici nog een veilig en voorbeeldig verloop.

Ik geef eerlijk toe dat ik het verre van objectief bekijk. Maar komt in een doorsnee buurtsuper dagelijks niet een veelvoud aan mensen over de vloer dan bij de volleybalshows van Draisma Dynamo in Omnisport? De Draisma Dynamo Arena biedt bezoekers bovendien veel meer ruimte en een betere ventilatie dan elke willekeurige uit de kluiten gewassen kruidenierszaak. Wanneer in de Johan Cruijff Arena bij wijze van proef 5000 voetballiefhebbers live getuige mogen zijn van een WK-kwalificatieduel, waarom zou het dan het onder strikte voorwaarden niet mogelijk zijn om een van tevoren geselecteerd aantal toeschouwers toe te laten tot Draisma Dynamo’s finalevoorstellingen in de play-offs? Omnisport als veldlaboratorium! Geweldig toch. Mooier kan het niet. Welk weldenkend mens zou daar in vredesnaam bezwaar tegen kunnen hebben?

Noodgedwongen volg ik Draisma Dynamo’s kampioensrace al sinds nieuwjaarsdag via livestreams. Met alle respect voor het enthousiasme en de gedrevenheid van de makers en commentatoren, het alleen maar voor een scherm zitten maakt me allengs chagrijniger. De motivatie om te kijken neemt langzaam af. Ik merk aan mezelf dat ik steeds selectiever word. Hooguit voor Manchester City, Lionel Messi, Mathieu van der Poel of Draisma Dynamo’s koningskoppel Rauwerdink-Hoogendoorn ga ik nog goed zitten. Kijken naar voetbalwedstrijden voor lege tribunes doet me echt pijn aan de ogen. Het ergste vind ik die nagebootste stadiongeluiden. Bah! Vreselijk. Fake. Nep. De beleving is totaal weg. Misschien kunnen sportteams anders hun wedstrijden voortaan ook maar beter in een supermarkt afwerken. Dan mag er tenminste onbeperkt publiek bij aanwezig zijn en komt er eindelijk weer een beetje leven in de brouwerij.

Hoe je het ook wendt of keert, het zijn rare tijden. Enerzijds moet iedereen er alles aan doen om niét positief te worden bevonden, tegelijkertijd moeten we wél proberen positief te blijven.

Magazine Businessclub Dynamo voorjaar 2021

Freek de Weijer richt vizier vol op veroveren landstitel

Met de start van de kampioenspoule gaat het seizoen écht beginnen voor Draisma Dynamo. Met de thuiswedstrijd tegen Sliedrecht Sport in het vooruitzicht richt Freek de Weijer het vizier vol op de verovering van de landstitel. De favorietenrol schrikt Draisma Dynamo’s aanvoerder niet af. “Als wijzelf elke wedstrijd ons eigen niveau neerzetten, dan zijn wij heel moeilijk te verslaan.”

De Weijer had niet het idee dat Draisma Dynamo in januari na een gedwongen coronapauze van meer dan twee maanden helemaal opnieuw moest beginnen. “We zijn verdergegaan waar we geëindigd waren. We hebben in kleine groepjes doorgetraind. Ook met de bal. We waren topfit. Het is misschien alleen wat lastig geweest om weer in het ritme te komen. De vastigheden zaten er niet in. Om weer zes tegen zes te staan, was in het begin best even raar. Al denk ik dat we het toch vrij snel weer hebben opgepakt. Voor de eerste wedstrijd bij Lycurgus zeiden we dat het op dat moment voor ons geen meetmoment was. Voor het gevoel is het toch wel lekker als je zo’n wedstrijd dan wél wint.”

Het verbaasde de 25-jarige spelverdeler niet dat de dynamo in de reguliere (halve) competitie vrijwel meteen op toeren kwam. Al is hij er zich terdege van bewust dat er de komende weken nog een tandje bij moet. “We hebben nu in een kortere periode een halve competitie gespeeld. Voor ons is dat op zich prima gegaan. We hebben alle negen wedstrijden gewonnen. Tegen Lycurgus, Orion en Sliedrecht haalden we een goed niveau. In een aantal wedstrijden daarna liep het wat minder. De sets die we verloren, moeten we onszelf aanrekenen. Vanaf nu krijgen we alleen maar goede wedstrijden en moet de knop om. Dat besef is bij iedereen aanwezig. Ik heb er heel veel zin in.”

Gezelligheidsmens De Weijer mist wel de steun van zijn supporters, maar weet dat het in de huidige coronatijd even niet anders is. “Zonder publiek spelen is raar. Het is heel jammer dat er niemand mag komen kijken. Je merkt het wel aan de sfeer. Toeschouwers erbij geeft toch een stukje extra. Aan de andere kant vind ik het juist een privilege dat wij in deze tijd wél mogen spelen, terwijl anderen dat niet mogen.”

Het ondergaan van coronatests behoort inmiddels tot de vaste routines. “Dat testen vind ik niet zo’n big deal. Dat gebeurt een dag voor elke wedstrijd. Iedereen krijgt dan zo’n staafje in de neus. En daarna is het gaan. Het is verplicht. Het is voor de veiligheid. Het gebeurt uit voorzorg. Ik ervaar het niet als nadelig of hinderlijk.”

De echte tests waar de spelverdeler naar toeleeft zijn van sportieve aard. Plaatsing voor de play-off finale is de eerstvolgende uitdaging, de landstitel het einddoel. “Onze tegenstanders zijn in vergelijking met vorig seizoen sterker geworden, maar wijzelf ook. Ik verwacht sowieso een heel spannende strijd. In de kampioenspoule spelen we nu in drie weken zes wedstrijden. Zes topwedstrijden. In de reguliere competitie heeft bij ons iedereen gespeeld. Iedereen is inzetbaar. Iedereen heeft ook z’n eigen specifieke krachten. Wij moeten alleen naar onszelf kijken.”

De wetenschap dat Draisma Dynamo’s twaalfde en vooralsnog laatste landstitel dateert van alweer elf jaar geleden, vergroot de honger naar succes alleen maar bij De Weijer. “Dan wordt het wel weer eens tijd dat Dynamo kampioen wordt. Joh, die tijd heb ik niet eens bewust meegemaakt. In 2010 was ik veertien. Ik was toen pas een jaar of drie met volleybal bezig en speelde bij Triade in Tilburg.”

Vaccinatiepaspoort

Het is moeilijk voor te stellen dat doorsnee Nederlanders en medelanders nauwelijks twaalf maanden geleden enkel naar een dokter gingen wanneer ze zich ziek voelden. Geen levend wezen kreeg spontaan eczeem tussen de tenen bij de gedachte aan lockdowns, onderliggend lijden, contactmomenten, bubbels of boa’s. Geen sterveling wond zich op over de escapades van Jaap van Dissel, Willem Engel, Akwasi of Hubert Bruls. En wanneer ik alle onheilstijdingen serieus moet nemen die ik inmiddels al een jaar lang via allerlei kanalen over me uitgestort krijg, zou ik zelfs bijna gaan geloven dat het tot aan maart 2020 een gangbaar ritueel was dat Nederlanders en medelanders elkaar overal op straat of in winkels in de nek hijgden en dat Jan en alleman op terrassen en in restaurants onophoudelijk bij elkaar op schoot kroop. En dan praat ik niet eens over het ernstige verzuim dat niemand 83 keer daags de handen desinfecteerde.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat dergelijke misdragingen mij persoonlijk nooit zo zijn opgevallen. Al kan het natuurlijk best zijn dat ik altijd al over de vertroebelde blik beschikte die veel brave burgers zich het afgelopen jaar eigen maakten. Goedgelovige mensen lijken tegenwoordig meer vatbaar voor andermans meningen dan voor uit koers gewaaide aerosolen. In een omgekeerde wereld woonden Nederlanders en medelanders echter al ver voordat dat k..virus ieders leven verklootte. Maar als een omgekeerde wereld op de kop wordt gezet, zou het dan niet zo moeten zijn dat juist dan weer normaliteit intreedt? Is dat een gekke gedachte? Als het onverhoopt zo zou zijn, dan kan het gekwelde volk oogkleppen en bedenkelijke mond- en neusbeveiliging afzetten en weer onbekommerd ademhalen.

Of gaat zoveel logica de voorstellingsvermogens van ieder weldenkend mens te boven? Sla ik nu evenveel wartaal uit als de beklagenswaardige slachtoffers van de bezuinigingen van drie achtereenvolgende kabinetten-Rutte op de geestelijke gezondheidszorg die achter alles een complot vermoeden? Of juist andersom. Preek ik misschien wel voor de parochie van alle online betuttelaars die iedereen gek verklaren behalve zichzelf? Maar hoe het ook zij en of ik nou rechts- of linksom ga, normaal zal ik het nooit vinden dat gezonde mensen pas niét ziek verklaard worden nadat een test dat bewijst.

Ik krijg weleens het idee dat ik me schuldig moet voelen dat ik zelfs na één jaar ellende niemand in mijn directe omgeving ken die besmet is met corona, op een ic ligt of erger. Maar het is toch écht zo. Helaas, ik kan er niks aan doen. Ik ben bang dat over een x-aantal maanden bijna niets meer is toegestaan zonder vaccinatiepaspoort, testbewijs of zaaddodende vorm van registratie. Hooguit het in twijfel trekken van de geestelijke vermogens van verstandige mensen die het nog openlijk aandurven met steekhoudende argumenten RIVM-richtlijnen ter discussie te stellen, mag dan waarschijnlijk nog zonder officiële verklaring.

Is het gek dat steeds meer mensen er genoeg van krijgen? Als mensen als achterlijken worden behandeld, is het dan vreemd dat sommigen zich navenant gaan gedragen? Veel van wat zich tijdens coronatijd in Nederland afspeelt kan de vergelijking met Comedy Capers moeiteloos doorstaan. Of mag ik het niet kolderiek noemen hoe een met een fiets gooiende tegelzetter uit Nunspeet bij een meet & greet met de ME in Eindhoven een compleet waterkanon buiten bedrijf stelt? Is het niet om je te bescheuren? En dan rekent een rechter de onverlaat zijn actie nota bene nog zwaar aan ook. Alsof een rechtgeaarde relschopper blaam treft voor dat de overheid behalve incompetent personeel ook nog eens ondeugdelijk materieel de straat op stuurt!

Ik klop graag af dat ik zelf tot de meer dan 16 miljoen Nederlanders behoor zonder noemenswaardige klachten. Mijn eigen waterkanon functioneert naar behoren. Het vertoont geen lekkages of andere sporen van slijtage. Positieve testresultaten en andersoortige negatieve bijwerkingen blijven me tot dusverre eveneens bespaard. Aan onderliggend lijden lijd ik evenmin. Dagelijks de hardloopschoenen aantrekken houdt het lichaam en de geest ook na een jaar corona nog altijd fit.

Al moet ik wel heel eerlijk bekennen dat die geest er wel zo zoetjes aan de geest aan dreigt te geven. De motivatie om actief iets te ondernemen wordt er de laatste weken niet beter op. Zou het aan die avondklok liggen dat ik bij tijd en wijle nauwelijks meer vooruit te branden ben? Raakt mijn bioritme daardoor soms van slag? Dat daar afgelopen weekend nog eens een lichte verrekking in m’n linker kuit bovenop kwam, tast de bewegingsvrijheid en het humeur extra aan. Maar ach, zolang het beperkt blijft tot dit soort tijdelijke lichamelijke en geestelijke ongesteldheidjes, mag ik niet mopperen. Vergeleken met de onvoorstelbare kwellingen die de ruggengraat van ’s lands jongvolwassenen teisteren, mag het geen naam hebben.

Ergens ziek, zwak of misselijk van worden, kan desondanks iedereen overkomen. Mijzelf inbegrepen. En juist dat is nu ook weer zo’n dingetje. Zelfs op de naweeën waarmee corona herstelde patiënten opzadelt, staat geen maat. Die schijnen de naweeën van elke andere ernstige kwaal ver te overtreffen. Ik lees er de meest vreselijke verhalen over.  Alsof iemand bij wie twee benen moeten worden geamputeerd na een vreselijk auto-ongeluk wél in staat is om meteen na zijn ontslag uit het ziekenhuis alweer vrolijk een marathon te gaan lopen! Maar zelfs zo’n verschrikking valt ongetwijfeld in het niet bij de verschrikkingen van dat k..corona! De wereld heeft nog nooit zoiets ergs meegemaakt als dat k..virus. Wie zelfmoord pleegt, verongelukt, ten prooi valt aan een zwaar hart- of herseninfarct, de kanker krijgt of gewoon sterft van ouderdom, heeft het blijkbaar lang niet zo zwaar te verduren. Houd daarom vooral moed, dan komt alles vanzelf goed!

Ik spreek oprecht de hoop uit dat iedereen verdere ellende bespaard blijft. Niet alleen de veelgeplaagde Nederlandse jeugd, maar vooral die brave burgers die moederziel alleen met een mondkapje op achter het stuur kruipen. Zouden RIVM-analisten ook specificaties paraat hebben van hoeveel van die gezagsgetrouwe automobilisten zichzelf de afgelopen maanden al besmet hebben? En onderzoeken knappe koppen ook hoe het gesteld is met de gevaren in overvolle supermarkten, drogisterijen en andere essentiële toko’s? Of lopen klanten van de Jumbo of het Kruidvat geen enkel risico wanneer ze zich en masse verdringen voor de kassa’s?

Dat binnen afzienbare tijd mijn bronnen van inkomsten opdrogen, verontrust me nochtans beduidend meer dan angst- en schuldgevoelens die allerlei betweters mij al twaalf maanden proberen aan te praten. Van al dat gezever van moed moeten houden word ik helemaal niks wijzer. Contraproductieve maatregelen schaden duidelijk meer dan dat ze baten, zo zullen ook steeds meer struisvogels inzien wanneer ze hun kop uit het zand halen. Als Rutte, De Jonge en hun onvolprezen adviseurs het kompas zijn waar Nederland blind op moet varen, kan iedereen er misschien maar beter meteen een eind aan maken. Want wat heeft het voor zin om op de huidige voet verder te gaan als je toch niet meer mag leven?

M’n moeder van 84 is afgelopen maandag gevaccineerd. Rond Pasen kan ze prik nummer twee tegemoetzien. Fijn dat er mede dankzij de informatieverstrekking van De Stentor en andere regeringsgezinde periodieken heel veel mensen in de veronderstelling leven dat ze nooit meer ziek worden na het inspuiten van gebakken lucht. Ik zal mijn moeder maar in die waan laten. Dat komt dan de komende maand in elk geval aan het thuisfront de rust en de lieve vrede ten goede.

© RK

Draisma Dynamo lanceert eigen bier

Het is nog wat voorbarig om alvast te proosten op een mogelijk landskampioenschap. Maar of ze nou wel of niet voor het eerst sinds 2010 de nationale titel naar Apeldoorn halen, hun eigen bier neemt niemand de volleyballers van Draisma Dynamo meer af! Voorafgaand aan de start van de kampioenspoule lanceert Draisma Dynamo het eigen Draisma Dynamo Biertje. 

Terwijl de elitetroepen van trainer/coach Redbad Strikwerda het onderscheid proberen te maken aan het net, zoekt Arjan de Frens steevast naar andere manieren om zijn club onder de aandacht te brengen. En wanneer het bestuurslid PR & Communicatie van de Stichting Topvolleybal Dynamo iets in zijn hoofd krijgt, blijft het meestal niet bij het maken van plannen alleen. Dan wordt er meteen actie ondernomen! Met het puike biertje, dat hij samen met Astrid van der Star en Richard Pool van Brouwerij & Proeflokaal Puik Bieren bedacht, als schuimend resultaat van zijn meest recente ingeving. 

Het Draisma Dynamo Biertje is een blond bier met een frisse en fruitige smaak. Het heeft een citrusafdronk en een alcoholpercentage van 6 procent. De ambachtelijke, ongefilterde en ongepasteuriseerde bereidingswijze voorziet het bovengistende craftbier van een gistdepot. Om te voorkomen dat dit gistdepot gaat zweven, moet het Draisma Dynamo Biertje daarom rechtop, donker en koel bewaard worden. Gekoeld op een temperatuur van tussen de 6 en 8 graden streelt het Draisma Dynamo Biertje de zintuigen. 

Het Draisma Dynamo Biertje is vanaf vrijdag 05 maart te bestellen. Levering geschiedt per drie flesjes in een fraaie cadeauverpakking. De prijs bedraagt slechts € 9,99 per threepack. Het Draisma Dynamo Biertje is te bestellen via webshop@dynamovolleybal.nl. Binnen Apeldoorn wordt het eenmalige collectors item gratis bezorgd.

Evenals de volleyballers van Draisma Dynamo timmert ook Brouwerij & Proeflokaal Puik Bieren flink aan de weg. Behalve met het Draisma Dynamo Biertje scoort de veelzijdige ambachtelijke Apeldoornse brouwer ook met Blonde Donder, Bofkont, Dartele Deerne, Kletskous, Krachtpatser, Nachtzuster, Route 055, Señorita, Stout Witsje, Veteraan, Vurige Bliksem, Wilde Catharina, Wintermuts en Zwaar Blond. 
Brouwerij & Proeflokaal Puik Bieren is gevestigd aan de Beekstraat 10 in Apeldoorn.

Begrip

Kleuters met een burn-out. Ontspoord treinverkeer. Geen Elfstedentocht. Datalekken. Het uitgebuite hondje van Gordon. De prik- en testheisa. Verlenging van de avondklok. Vastgevroren mondkapjes. En alsof het allemaal nog niet erg genoeg is las ik deze week in de krant tot overmaat van ramp dat mijn eigen dorp geen regenboogstad is. Hoeveel rampspoed kunnen Nederlanders en medelanders verdragen? Als 2020 al een k..jaar was, wat wordt 2021 dan wel niet! Ik leef oprecht met alle slachtoffers mee. Maar als iedereen echt wakker moet liggen van alle ellende die de geplaagde medemens moet doorstaan, dan vrees ik dat we met z’n allen nooit meer een oog dicht doen.

Neem de gestrande treinreizigers. Er hoeft ergens in Nederland maar één sneeuwvlokje op de rails te vallen of alle seinen gaan op rood bij ons aller NS. Hoe zou het management van de Transsiberië Express futiliteiten van soortgelijke orde te lijf gaan? Ik heb te doen met al die stakkers die de afgelopen dagen het spoor volledig bijster raakten. De beelden gaan door merg en been. Stonden ze daar op zo’n tochtig perron met hun mondkapje op te blauwbekken omdat hun trein was vertraagd of uitgevallen. Zelfs tegen de kou helpen die huis- tuin- en keukenkapjes voor geen meter. Geen wonder dat mensen ziek worden. Maar wee degene die zichzelf ontmaskert. Ik krijg sterk de indruk dat er in deze barre tijden meer met boetes wordt gestrooid dan met strooizout.

De krant kon aan het begin van de week ook al niet worden bezorgd. Het leverde teveel risico’s op voor de helden die elke ochtend voor dag en dauw de Stentor rondbrengen. Voor zo’n besluit moet elke abonnee maar begrip opbrengen. Kijk, mij persoonlijk zal het een zorg zijn. Voor mijn part bezorgen ze die krant nooit meer. Mijn moeder van 84 op haar beurt koopt er helemaal niets voor. Die digitale versie is aan haar niet besteed. Maar compensatie? No way. Daar doet de Stentor niet aan. Terwijl een los nummer van de Apeldoornse editie van het AD anno 2021 zegge en schrijve € 2,85 kost! Reken voor de gein maar eens uit hoeveel gedupeerde lezers op jaarbasis wél moeten betalen voor niét geleverde kranten. En dat wij vanochtend abusievelijk een Telegraaf in de bus kregen, betekent dat degene voor wie die krant wél bestemd was ‘m niét ontvangen heeft. Het is wel duidelijk dat niet alleen de GGD kampt met het probleem om bekwaam personeel te vinden.

Opmerkelijk genoeg kwamen de bikkels van Vérian wél ‘gewoon’ aan huis om mijn moeder de zorg te verlenen die zij nodig heeft. Aan zoveel service en opofferingsgezindheid kunnen ingesneeuwde krantenbezorgers een voorbeeld nemen. Het wordt nog wat als de dames van de thuiszorg bij een volgende verscherping van de coronamaatregelen ook worden verplicht om thuis te werken. Als dat gebeurt, zijn behoeftige ouderen nóg veel verder van huis. Het is maar goed dat mijn moeder haar twintig maanden oude achterkleindochter af en toe nog eens in de armen mag sluiten. Van die sporadische bezoekjes leeft ze helemaal op. Het zorgt voor welkome afleiding. Het arme mens raakt steeds meer van slag van alle onoverzichtelijke regels die Rutte en zijn OMT-souffleurs voortdurend bedenken.

Op basis van haar leeftijd komt m’n moeder in aanmerking om zich eerdaags te laten inspuiten met zo’n wondervloeistof die dat k..virus de wereld uit moet helpen. Je zou denken kwestie van een naald in een arm drukken en klaar is Dinie. Nee, dat is een misrekening. Dan gaan we voor het gemak voorbij aan de ongeëvenaarde Nederlandse bureaucratie, dat hele bataljon langs elkaar heen werkende instanties dat zo’n proces soepel moet laten verlopen. Niks geen fluitje van een cent. Die arme bejaarden moeten zoveel goochelen met Burgerservicenummers dat alleen het registreren hen vermoedelijk al voor eens en altijd geneest. Ach, en dat als vervelende bijwerking de handel in persoonsgegevens bloeit als nooit tevoren, valt het Ministerie van Volksgezondheid, de GGD en het RIVM uiteraard niet aan te rekenen.

Het wordt echt steeds gekker, maar ik moet alles wat abnormaal is maar normaal vinden. Wanneer bij ons in het dorp een demonstratie wordt gehouden, tovert de burgemeester zoveel politieagenten uit de hoge hoed dat je er ter plaatse elke straathoek mee kunt vullen. Om wegen en fietspaden sneeuwvrij te maken, zoals aan het begin van deze week op veel plekken geen overbodige luxe was geweest, daarvoor ontbrak het kennelijk aan de mankracht. Bij het nabijgelegen bejaardencentrum moest ik dinsdag tijdens mijn rondje Orden zelfs een oud vrouwtje vlot trekken, wier rollator in de sneeuw vastzat. Waar kruipen die boa’s rond wanneer ze zich voor de verandering eens nuttig kunnen maken?

Ik sluit absoluut mijn ogen niet voor wat onze bestuurlijke zwaargewichten alsmede de superzwaargewichten van het Veiligheidsberaad voor de kiezen krijgen. Ik geloof best dat het niet meevalt om in tijden van oorlog, natuurrampen of rondwarende virussen continu verregaande beslissingen te moeten nemen. Ik zou niet graag in hun schoenen willen staan. Zeker niet in die van de minister van Volksgezondheid, al heeft dat meer te maken met het soort schoeisel. Wie gedwongen wordt constant keuzes te maken tussen slecht en kwaad, kan logischerwijs niet iedereen te vriend houden. Ik twijfel er niet aan dat bestuurders en hun adviseurs bij alles wat ze doen hun uiterste best doen. Maar dat neemt niet weg dat als het niet goed genoeg is, dat het dan beter moet!

Het werkt sowieso niet bepaald mee dat bewoners van ons polderparadijs bij alles een scheve schaats rijden. Nederlanders en medelanders zijn heel bedreven om iets in het extreme te trekken. Bij wat ‘ons’ en met name onze getraumatiseerde kids dezer dagen overkomt, daar kan geen oorlog of hongersnood tegenop. Alle ijsberen in Alaska zouden spontaan kippenvel krijgen van het barre winterweer waarin ‘wij’ misschien wel twee hele weken bij de warme kachel moeten overleven. Wanneer de smeltende sneeuw over een aantal dagen her en der wat kelders blank zet, gaan er vast en zeker vergelijkingen met de Watersnoodramp van 1953 getrokken worden. En laat de wereld vooral bespaard blijven van dat meneer Van Dissel en die twee kornuiten van het Erasmus MC ooit een Nederlandse coronavariant ontdekken. Die vierde golf komt waarschijnlijk zelfs eerder dan de derde nu Nederland de afgelopen dagen massaal de ijzers heeft ondergebonden!

Het is momenteel even niet anders, hè. Doorbijten. Alles voor zoete koek slikken. En nog veel meer van dat soort on(dubbel)zinnige kretologieën en tegeltjeswijsheden. Maar na inmiddels elf maanden te worden beperkt in mijn bewegingsvrijheid neemt mijn begrip om overal begrip voor te moeten hebben langzaam af. Loyaliteit is een prachtige eigenschap, laat daar geen misverstand over bestaan. Toch krijg ik sterk de indruk dat veel mensen doorslaan in hun toewijding. Wanneer ons gebrilde opperhoofd de huidige lockdown doodleuk tot 2026 verlengt en een oproep doet om de komende vijf jaar alle ramen en deuren gesloten te houden, doen veel brave burgers dat zonder morren. Je wordt er toch helemaal gek van! Duitsers zwoeren 88 jaar geleden ook eeuwige trouw aan een leider die langs democratische weg aan de macht kwam. Iedereen met een beetje historische kennis weet dat dat ook helemaal verkeerd afliep.

Het is derhalve een regelrechte verademing om tussen alle hele- en halve waarheden op Facebook een reactie van iemand te lezen die schrijft dat hij langzamerhand een fobie krijgt van alle lulkoek die we dagelijks over ons uitgestort krijgen. Wijze woorden. Ik sluit me er volmondig bij aan. Het doet me deugd dat er gelukkig nog altijd mensen bestaan die weinig woorden nodig hebben om veel te zeggen… 

© RK

EK-tickets

Onder voorbehoud dat tussen nu en juni niet nog ergens een eigenwijze Nederlandse coronavariant de kop opsteekt, mag de voetballiefhebber er gevoeglijk vanuit gaan dat het Europees Kampioenschap ‘gewoon’ doorgaat. Wanneer het toernooi in de zomer daadwerkelijk door heel Europa verspreid en mét publiek plaatsvindt, was ik verzekerd geweest van tickets voor alle EK-duels van Oranje tot aan een eventuele finale toe. Desondanks heb ik vorige week besloten gebruik te maken van de mogelijkheid om bij de UEFA het geld terug te vorderen voor de entreekaarten die ik had besteld.

Ondanks dat er momenteel belangrijkere zaken spelen dan iets banaals als voetbal, had ik er veel voor over gehad om nog eens een eindtoernooi live mee te mogen maken. Ik had me enorm verheugd op het EURO2020 in 2021. Dat ‘we’ het op het EK-vaccineren faliekant laten afweten, doet niets af aan mijn onbegrensde vertrouwen in ‘onze’ Oranjehelden. Gelukkig maar dat ik voor een flinke dosis gezond chauvinisme niet afhankelijk ben van een dubieuze farmaceut die het moet leveren. Zoals ik bijna zeven maanden geleden al eens eerder schreef, had ik het mogelijke EK-reisschema al opgeslagen op mijn harde schijf. Ik had de Road to Wembley in gedachten al helemaal uitgetekend. Te beginnen met drie coronaproof Oranjefeesten in Amsterdam.

Met ongemakken leert elke ervaren voetbaltoerist vanzelf leven. Na meer dan vier decennia het hele continent te hebben doorkruist, ben ik wel wat gewend. Ik laat me niet gauw meer ergens door afschrikken. Abnormale regels, die tegenwoordig iedereen normaal moet vinden, maken in voetbalstadions al sinds jaar en dag deel uit van het standaardpakket. Voor waterkanonnen moest ik meer dan 30 jaar geleden in de voormalige DDR al een veilig heenkomen zoeken. Sinds ik eind jaren ’70 als ventje van een jaar of twaalf mijn opwachting maakte op de B-Side bij Go Ahead Eagles, ben ik gepokt en gemazeld geraakt tegen achterlijk handelen van stadionpersoneel en ordediensten. Je stelt je er op in. Wanneer je maar vaak genoeg met stompzinnigheid te maken krijgt, word je er vanzelf immuun voor.

Het tussentijdse aanpassen van de gebruiksvoorwaarden voor de EK-tickets, waartoe de UEFA onlangs besloot, gaat me daarentegen net een stapje te ver. Vorige week heb ik de knoop voor mezelf doorgehakt en besloten af te zien van mijn tickets. 

De UEFA mailde mij in januari 2020 de bevestiging dat de aanvraag van mijn ‘Follow My Team’-tickets was gehonoreerd. Van een kwaadaardig virus, waarmee momenteel 1 op de 7200 Nederlanders in het ziekenhuis ligt, lag op dat moment niemand wakker. Dat sinds de uitbraak van de pandemie de hele wereld gek is geworden, resulteerde al in een jaar uitstel van het toernooi. Om schadeclaims te voorkomen, dekken die smiechten van de Europese voetbalbond zich nu in. Kaarthouders die hun kaarten willen behouden stemmen stilzwijgend in met extra (corona)regels. Kortweg komt het er op neer dat wie niet getest of gevaccineerd zal zijn, het risico loopt niet te worden toegelaten tot de stadions. Daar kan geen misverstand meer over bestaan.

Gegeven de omstandigheden valt in principe weinig tegen zo’n besluit in te brengen. Ik begrijp het volledig. Sterker nog, ik zou voor het bijwonen van EK-wedstrijden zelfs serieus hebben overwogen om mét (oranje) mondkapje op op de tribune te gaan zitten. Ik heb meer moeite met de praktische kant van het verhaal. Dat vaccineren is leuk en aardig. Gezien het tempo waarmee het in Nederland gebeurt, hoef ik er persoonlijk geen rekening mee te houden dat ik al voor aanvang van het EK een prik heb mogen halen. Het denkbare scenario dat zich in zo’n geval voltrekt, is dat ik me dan voor elke wedstrijd moet laten testen.

Zelfs dáár valt theoretisch ongetwijfeld best een mouw aan te passen. Al zou ik – er nog steeds van uitgaande dat Oranje de finale in Londen haalt – in zo’n situatie wel heel wat stokjes achter in m’n giechel moeten laten duwen. De beide finalisten mogen zich op het EK opmaken voor zeven wedstrijden. Met inbegrip van een achtste finale-duel in de Johan Cruijff Arena, waarvoor ik ook tot de gelukkigen behoorde met ticket, zou ik dan acht keer door de teststraat moeten. Het testen voor het eventuele reizen laat ik dan voor het gemak nog maar buiten beschouwing. Evens de administratieve rompslomp. Zonder vrijwaringsbewijs voor de avondklok, komt een Nederlander tegenwoordig na het invallen van de duisternis nergens meer…

Al het gedoe dat zoiets met zich meebrengt, kan me gestolen worden. Nee, dank je. Daar pas ik voor. Ik ben dan misschien wel gek, maar zó gek toch ook weer niet. Het moet wel leuk blijven. Ik bekijk wel thuis voor de buis naar hoe Wout Weghorst Oranje op 11 juli naar de titel schiet. Oost West, thuis best. Zoals het avondklokje thuis tikt, tikt het nergens.

© RK